เกือบถึงแล้ว
ทนรอไม่ไหวแล้ว
รู้สึกตื่นเต้นจนอยากจะตะโกนเลย
แคนเทอร์ล็อตเรามาแล้ว
นี่ ฉันดูรื่นเริงพอหรือยัง
นั่นอย่างไรแคนเทอร์ล็อต
นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ในแคนเทอร์ล็อตใช่ไหม
ใช่ ฉันอยากให้มี
วันฮาร์ทวอร์มมิงอีฟทุกวันเลย
มีอะไรให้ดูเยอะแยะเลย
ฉันรู้สึกว่าเหมือนมีตา
เด้งขึ้นมาบนหัวด้วยนะนี่
ฉันมีไอเดีย
ถ้าอย่างนั้นเรามาเล่นเกม "ไอสปาย"
ในระหว่างที่เราเดินอยู่กัน
ฉันเริ่มก่อน
ไอสปาย แท่งลูกกวาดสูงแปดฟุต
ไอสปาย โพนีหิมะ
ไอสปาย โพนีกำลังกินบ้านขนมปังขิง
และนั่นคือฉันเอง
เจ้าม้าที่แสนดี
เจ้าม้าที่แสนดี
เจ้าม้าที่แสนดี
เขามีมิตรภาพทำให้ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
มีน้ำใจให้ใครในทุก ๆ ที่
- ได้ผจญภัย
- สนุกด้วยกัน
- หัวใจที่โสภา
- ศรัทธาแรงกล้า
- แบ่งปันน้ำใจ
- แบ่งปันง่ายดาย
มิตรภาพที่ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
รู้ใช่ไหมว่าเธอคือเพื่อนที่แสนดี
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่าเจ้าหญิงเซเลสเทียจะเรียกเรามา
เล่นเป็นตัวละครสำคัญของฤดูกาลนี้
พวกเธอไม่รู้สึก
เป็นเกียรติบ้างเลยเหรอ
มันดีที่สุดสำหรับพวกเราเลยนะ
ฉันหวังว่าบทของฉันคงไม่มากเกินไป
ฉันไม่สามารถขึ้นเวทีได้
ฉันไม่อยากให้โพนีจ้องมองฉันเลย
ฟลัตเทอร์ชายที่รัก
ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอก
ไม่เหรอ
ไม่มีเลย
โพนีทุกตัวทั่วทั้งเอเควสเทรีย
เตรียมตัวมาเพื่อดูการแสดง
ของวันฮาร์ทวอร์มมิงอีฟในเมืองตัวเอง
มันเป็นประเพณี
หวังว่าพวกเขายุ่ง
จนเกินจะมาดูเราเล่นใช่ไหม
ไม่หรอก
เราได้แสดงในงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ของแคนเทอร์ล็อต
และมีฉากละครที่ยิ่งใหญ่
อลังการที่สุดในเอเควสเทรีย
มีโพนีหลายตัวเลยที่จะมาดูเรา
หลายตัวเหรอ
- เป็นร้อย
- เป็นร้อยเลยเหรอ
บางทีอาจเป็นพันนะ
ผมฉัน
แอปเปิลแจ็ก
ช่วยปิดหน้าต่างหน่อยจะได้ไหม
เรนโบว์แดช ๆ
ขอบคุณ ๆ
นี่เป็นการแสดง
การกำเนิดของทวีปเอเควสเทรีย
มันไม่ใช่การแสดงโชว์
ของเรนโบว์แดชนะ
มันจะต้องเป็นโชว์ของเรนโบว์แดชแน่ ๆ
ฉันเป็นดารานะ
ฟลัตเทอร์ชาย
เธอต้องออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
ม่านจะเปิดอีกสองนาทีแล้ว
ฉันจัดการเองทไวไลต์
ผมฉัน
พิงกี!
การแสดงของวันฮาร์ทวอร์มมิงอีฟ
มันเกี่ยวกับมิตรภาพและความกลมเกลียว
ปิดหน้าต่าง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ก่อนที่จะมี
กฎแห่งความสันติของเซเลสเทียขึ้นมา
ก่อนที่โพนีจะเจอดินแดนอันงดงาม
อย่างเอเควสเทรีย
โพนีนั้นไม่รู้จักความกลมเกลียว
เป็นช่วงเวลาที่ประหลาดและมืดมน
ช่วงเวลาที่โพนีแบ่งแยกเป็นฝักฝ่าย
โดยความเกลียดชัง
ฉันรู้ ไม่น่าเชื่อใช่ไหมล่ะ
ระหว่างยุคสมัยนั้นมีการแบ่งออก
เป็นสามกลุ่ม
เพกาซัส ยูนิคอร์นและเอิร์ทโพนี
ทั้งสามไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น
กับกลุ่มอื่น
สนแค่ความปลอดภัยของตัวเอง
ในช่วงเวลานั้น
โพนียังมีหน้าที่เหมือนปัจจุบัน
เพกาซัสดูแลเรื่องอากาศ
แต่พวกเขาก็ต้องการบางสิ่งตอบแทน
นั่นคือผลผลิต
ที่ถูกปลูกโดยเอิร์ทโพนี
ยูนิคอร์นก็ต้องการเช่นเดียวกัน
เพื่อแลกเปลี่ยนกับการ
ควบคุมกลางวันและกลางคืน
และแน่นอนต้องมีความเคลือบแคลง
เกิดขึ้นระหว่างกลุ่ม
และเมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ
มันก็ปะทุขึ้นมา
แล้วอะไรคือสิ่งที่ส่งผลกระทบ
ต่อโพนีล่ะ
ความหนาวเย็นลึกล้ำ
ได้ปกคลุมไปทั่วดินแดน
และหัวหน้าของแต่ละกลุ่ม
ต้องการความสงบกลับคืน
เหล่าเอิร์ทโพนีที่ขยันขันแข็ง
ไม่สามารถปลูกพืชต่าง ๆ ได้
เอิร์ทโพนีหนาวราวกับถูกแช่แข็ง
ที่อยู่ของเพกาซัสก็หนาวไม่ต่างกัน
เหล่าเพกาซัสเริ่มหิวโหย
ส่วนยูนิคอร์นก็ทั้งหนาวและหิว
แม้แต่เวทมนต์ของยูนิคอร์น
ก็ไม่สามารถสู้กับพายุได้
แต่ละกลุ่มเริ่มโทษกันและกัน
และเกิดความขัดแย้งกันในหมู่โพนี
ยิ่งทำให้ความหนาวเย็นมาเยือน
และพวกเขาก็ตัดสินใจ
จัดการประชุมครั้งใหญ่ขึ้น
เพื่อหาวิธีจัดการปัญหาความหนาวเย็น
แต่ละกลุ่มส่งหัวหน้ามา
ธิดาของราชายูนิคอร์น
เจ้าหญิงแพลตทินัม
ผู้คุมกฎของเพกาซัส
ผู้บัญชาการเฮอริเคน
และสุดท้าย เสนาบดีของเอิร์ทโพนี
เสนาบดีพุดดิงเฮด
บางทีทั้งสามกลุ่ม
น่าจะตกลงกันได้สักที
และจะต้องร่วมมือกัน
เพื่อผ่านวิกฤตครั้งนี้
สิ่งที่ข้าต้องการรู้คือ
ทำไมเอิร์ทโพนี
ถึงได้ละโมบกักตุนอาหารทั้งหมดเอาไว้
เราเหรอ
เราไม่ได้กักตุนอาหารทั้งหมดเอาไว้
เจ้าต่างหาก!
เดี๋ยวนะ เจ้าพูดถูก พวกเราทำเองแหละ
แต่มันก็เพราะ
พวกเพกาซัสหัวโบราณใจร้าย
เอาแต่ปล่อยหิมะออกมาไม่ใช่เหรอ
ข้าก็บอกไปหลายครั้งแล้ว
ไม่ใช่พวกเรา
เราไม่ได้สร้างหิมะ
แต่จะต้องเป็นยูนิคอร์น
พวกเขาต้องสร้างมัน
ด้วยเวทมนต์บ้า ๆ นั่นแน่
เจ้ากล้าดีอย่างไร
พวกข้าไม่เหมือนเพกาซัสจอมอันธพาล
แบบพวกเจ้า
ยูนิคอร์นอย่างพวกข้า
ไม่มีวันทำอะไรแบบนั้น
แหม ถ้าพวกเจ้า
ไม่ยอมหยุดปล่อยพลังวิเศษ
มาแช่แข็งพวกเราละก็
ข้าก็ไม่มีความเห็นอะไรอีกแล้ว
น่าตกใจจริง ๆ
เอิร์ทโพนีไม่มีความเห็น
ผู้บัญชาการเฮอริเคน
เลิกสบประมาทกันสักทีนะ
เจ้าไม่ใช่นายของข้า เจ้าหญิงงี่เง่า
อะไรนะ! ข้าเป็นเจ้าหญิงนะ!
ข้าจะไม่ทนถูกว่าแบบนั้นหรอก
ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปก่อน
ไม่ ข้าก่อน
และความหนาวเย็นก็ยังคงอยู่
การประชุมของทั้งสามกลุ่ม
ออกมาไม่ดีอย่างที่หวังเอาไว้
หัวหน้าทั้งสาม
เดินทางกลับบ้านด้วยความไม่พอใจ
และถกเถียงกันอีก
ตั้งใจหน่อย!
นี่ เจ้าไม่สงสัยเลยเหรอ
ว่าการประชุมเป็นอย่างไรบ้าง
ค่ะท่านผู้บัญชาการเฮอริเคน
เป็นอย่างไรบ้างคะ
แย่ที่สุด
หัวหน้ากลุ่มอื่น ๆ
ไม่มีความเคารพเลย
พวกนั้นไม่รู้เลยเหรอ
ว่าเราเป็นกลุ่มนักรบอันแข็งแกร่ง
และไม่ควรมองข้าม
เราต้องลดตัวลงไปพูดกับพวกอ่อนแอ
โคลเวอร์ผู้ชาญฉลาด
มาหาข้าหน่อย!
ค่ะเจ้าหญิง
โพนีกลุ่มอื่น ๆ เข้าใจปัญหา
เหมือนกับที่ข้าคิดหรือไม่
กลุ่มอื่น ๆ นั่นเหรอ
เป็นไปไม่ได้หรอก
ข้าเองก็ไม่สามารถทนอยู่
กับพวกไม่ได้เรื่องพวกนั้นได้
เรายูนิคอร์นมีทั้งคุณธรรม
และความสง่างาม
พวกเราไม่มีทางทำตัวแบบพวกเขาเด็ดขาด
ใช้ประตูจะไม่ง่ายกว่าเหรอคะ
ท่านเสนา
อาจจะง่ายสำหรับเจ้า สมาร์ทคุกกี้
แต่ข้าคือเสนาบดี
ข้าถูกเลือก
เพราะข้าคิดนอกกรอบ
ซึ่งหมายถึง
ข้าสามารถคิดในปล่องไฟได้
เจ้าคิดในปล่องไฟได้หรือเปล่า
ข้าคิดว่าไม่
เดี๋ยวก่อนนะ อย่าเพิ่งไปไหนทั้งนั้น
ข้ากำลังจะกลายเป็นอัจฉริยะ!
ครั้งแรกเลยนะนี่
ข้าตัดสินใจว่า
เอิร์ทโพนีจะอยู่ด้วยตัวเอง
หมายถึงว่าจะไม่สุงสิง
กับกลุ่มอื่นใช่ไหม
ข้าคิดว่าพวกเรา
- จะผ่านไปได้พร้อม...
- ไม่ต้องสนใจพวกเขา
มีแต่พวกเราเท่านั้นที่มีอาหารใช่ไหม
ความจริงเราก็ไม่มีแล้ว
ได้ อย่างนั้นเราก็ไปหา
ที่ไหนสักแห่งที่สามารถปลูกอาหารได้
พร้อมกับข้า ผู้นำที่ไม่เคยหวาดกลัว
ไม่มีพลาดแน่นอน
จะให้เริ่มตรงไหน
ประเด็นก็คือ...
เราต้องหาดินแดนใหม่
เร็วเข้านายทหารแพนซี รีบไปเร็ว
หนึ่ง สอง
ตั้งสติให้ดีหน่อยสินายทหาร
เราต้องไม่ให้อะไร
มารบกวนภารกิจของเรา
พวกเราจำเป็นที่จะต้องตามหา
และต่อสู้เพื่อแผ่นดินใหม่ให้ได้
ต่อสู้เหรอคะ
เราไม่มีทางรู้ว่าศัตรู
จะดักซุ่มอยู่ตรงไหนบ้าง
ข้าไม่เห็นศัตรูที่ไหนเลย
ท่านผู้บัญชาการ
มีแต่หิมะ
นั่นใคร
โอเค มุกนี้เก่าแล้ว
เหมือนจะต้องใช้เวลาตลอดชีวิตเลย
เท้าข้าเจ็บไปหมดแล้ว
เราเดินกันมานานแค่ไหนแล้วนะ
ประมาณห้านาทีเพคะเจ้าหญิง
ข้าไม่เคยรู้เลยว่าการหาดินแดนใหม่
มันลำบากขนาดนี้
แต่ว่ามันจะต้องคุ้มค่ามาก
เจ้าว่าอย่างนั้นไหม
ข้าคิดว่าทั้งสามกลุ่มน่าจะพยายาม...
- พยายามให้มากขึ้น
- หยุด
มีอะไรเหรอเพคะ
นั่นอย่างไรปัญหา
เจ้าหญิงเพคะ มันเป็นแค่ทางน้ำ
เราข้ามมันไปได้ง่าย ๆ
ข้าไม่ยอมให้ผ้าคลุมเปียก
ข้าไม่สนใจเรื่องดินแดนใหม่
เหมือนกับพวกเอิร์ทโพนีมอมแมม
หรือเจ้าพวกเพกาซัสงี่เง่านั่น
และข้าก็ไม่มีวันลดตัว
ลงไปคุยกับพวกนั้นแน่ ๆ
หรือก็คือ
ข้าคิดว่าเจ้านั่นแหละที่ต้องจัดการ
ระวังผ้าคลุมข้าด้วย
มันมีค่ามากกว่าหนังสือทุกเล่ม
ในห้องสมุดของเจ้าอีกนะ
ใช่ ๆ
นี่เป็นทางที่ถูกต้องแน่นอน
รู้สึกว่าเราจะเดินเป็นวงกลม
เป็นไปไม่ได้
เจ้าจะบอกว่า
ข้าอ่านแผนที่ผิดอย่างนั้นเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกท่านเสนาบดี
มันก็แค่มีรูบนแผนที่และ...
แน่นอน ไม่อย่างนั้นข้าจะรู้
ได้อย่างไรว่าเดินไปทางไหน
ใช่
หรือจะพูด ข้าต้องการพูดได้ด้วย
ข้าหมายถึง ข้าจะอยู่ได้อย่างไร
ถ้าหากว่าข้าไม่ได้พูดอะไรเลย
หวังว่านั่นจะไม่เกิดขึ้นนะ
ท่านเสนาบดี
อีกอย่างแผนที่มันตีลังกา
ข้าแค่ใช้วิธีใหม่เท่านั้น คุกกี้
โลกนี้กลม ไม่ได้มีบนหรือล่าง
ถูกของท่าน
ข้ารู้สึกโล่งใจมาก
ที่ท่านเป็นคนดูแผนที่
โล่งใจ
เจ้าไม่ต้องโล่งใจไปหรอก
ถ้าจะมีโพนีตัวไหนโล่งใจต้องเป็นข้า
เสนาบดีเป็นเจ้านาย
เจ้าเป็นแค่...
- แค่...
- เลขา
อะไรก็ช่าง
เจ้าเอาแผนที่ไป
ข้าจะทำตัวให้โล่งสบายหน่อย
ใช่ เสนาบดีพุดดิงเฮด
จากนั้นหัวหน้าแต่ละกลุ่ม
ก็เดินทางมาไกล
ในที่สุดพวกเขาทั้งหมดก็มาถึงดินแดน
ที่ใหม่และน่ามหัศจรรย์
ไม่มีโพนีตัวไหน
เคยเห็นดินแดนสวรรค์มาก่อน
นี่คือที่ดินใหม่ที่เราตามหาอยู่
ทิวทัศน์สวยจริง ๆ เลย
ข้าเห็นบ้านในอนาคตของข้าได้เลย
ข้าจะตั้งชื่อดินแดนใหม่นี้ว่า...
เพกาโซโพริส
ข้าไม่เคยเห็นพลอยเยอะเท่านี้มาก่อน
ทับทิมเม็ดใหญ่
ทั้งเมืองน่าพิศวง
ข้ารู้สึกละลานตามาก
ในนามของยูนิคอร์น
ข้าขอขนานนามที่นี่ว่า ยูนิคอร์เนีย
อากาศ! ต้นไม้!
ดิน มันคือดินที่ดีที่สุด
ในโลกของดินเลย
และมีปุ๋ยเยอะด้วย
เหมาะสำหรับปลูกพืชมาก
ในนามของเอิร์ทโพนี
ข้าคิดว่าข้าจะเรียกที่นี่ว่า
เดิร์ทวิล
เอาเป็นเอิร์ทดีไหม
เอิร์ท! น่ายินดีจริง ๆ ที่ข้าคิดออก
เราพบบ้านใหม่ของเราแล้ว
ข้าปักธงก่อน
- ไม่ใช่
- ใช่สิ
ข้าปักธงก่อนใครทั้งหมด
พวกเจ้าไม่มีทาง
เดินผ่านยูนิคอร์เนียได้
มันชื่อว่าเพกาโซโพริส
- เอิร์ท!
- เพกาโซโพริส!
ยูนิคอร์เนีย!
ข้าว่าเราน่าจะต่อสู้เพื่อดินแดน
ให้โพนีที่เก่งที่สุดชนะ
ป่าเถื่อนที่สุด
โคลเวอร์ผู้ชาญฉลาด
เอาเจ้าป่าเถื่อนไปโยนใส่คุกใต้ดิน
คุกใต้ดินอะไร
ฟังนะ พวกเราน่าจะใจเย็นก่อน
ข้าเห็นด้วยเราน่าจะใจเย็น ๆ
ข้าก็เห็นด้วย
ข้าจะส่งเจ้าเข้าศาลทหาร
ฐานไม่เชื่อฟัง
เตรียมรบให้พร้อม
ใครบังอาจปาหิมะใส่ราชวงศ์
เดี๋ยวก่อนนะ
หิมะมาจากไหนกัน
ไม่นะ อีกแล้วเหรอ
แดนสวรรค์ที่โพนีเจอ
หายไปอย่างรวดเร็ว
ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะที่หนาทึบ
และความรู้สึกหนักอึ้ง
ถึงแม้จะสวยงาม
แต่ถูกปกคลุมด้วยพายุหิมะ
ถึงแม้จะงดงามแต่ก็หนาวเย็น
ถึงแม้จะพิศวงแต่ก็เต็มไปด้วยลมหนาว
- ถึงแม้จะ...
- เรารู้แล้ว เล่าต่อสิ
โพนีทุกตัวต่อสู้กันเพื่อหาที่พัก
พวกเขาค้นหาทั้งที่สูงแล้วก็ที่ต่ำ
แต่ที่กำบังเดียวที่ห่างออกไป
อีกไมล์คือถ้ำที่หนาวเย็น
และแน่นอนทั้งสามกลุ่มต้องแบ่งกัน
และไม่มีโพนีตัวไหนอยากทำแบบนั้นเลย
ได้โปรดเถิดผู้บัญชาการอารมณ์ร้อน
ข้าคือผู้บัญชาการเฮอริเคน
ได้โปรดผู้บัญชาการ
ถอยไปและเว้นระยะห่างของชนชั้นด้วย
หมายถึงแบบนี้ใช่ไหมเจ้าหญิง
ไม่ใช่
เจ้าไม่เห็นเส้นแบ่ง
ที่มองไม่เห็นนี่เหรอ
ทหาร ขีดเส้นให้โพนีทุกตัวเห็นเสีย
เห็นเส้นแบ่งที่มองไม่เห็นของจริงไหม
ห้ามให้ยูนิคอร์นหรือว่าเอิร์ทโพนี
ข้ามมาได้เด็ดขาด
นี่ก็คือส่วนที่อยู่ของเพกาโซโพริส
โคลเวอร์ผู้ชาญฉลาด
สมาร์ทคุกกี้
ข้ารู้ ๆ
เจ้าทำอะไร
ห้ามอ้อมหินเข้ามา ให้อ้อมออกไป
ข้าไม่ยอมเสียดินแดนให้ศัตรูเด็ดขาด
หินนั่นเป็นดินแดนยูนิคอร์น
ในถ้ำนี้
และมันต้องเป็นของเรา
ใครจะรู้ อาจจะมีพลอยอยู่ในนั้น
หินนี้มันของเพกาโซโพริส
ปล่อยหินนั่นเดี๋ยวนี้นะเจ้าขี้โกง
เจ้าเจอหินของข้า
ข้าตามหามันทุกที่
นี่! เจ้าบุกรุกมาในที่ของข้า
ก็ไม่เห็นมีใครเฝ้าเอาไว้
ข้าจะไม่ทนอีกต่อไป
เอาหินข้ามา
ดูสิทุกคน ที่ทางออกนั่น
เยี่ยม ตอนนี้ไม่มีทางออก
เราติดแล้ว
พวกเจ้านั่นแหละ
ที่ควรตกอยู่ในชะตาแบบนี้
พวกเจ้าไม่ทำอะไรเลย
นอกจากเถียงและทะเลาะกันเอง
เจ้าก็เหมือนกัน เจ้าหญิง
ใช่ แย่ที่สุด
ข้าไม่อยากสู้ใกล้ ๆ เจ้าเลย
ตลกที่สุด
ยูนิคอร์นไม่เคยใช้กำลัง
ก็เพราะว่ายูนิคอร์น
ไม่เคยชนะอย่างไรละ
เอิร์ทโพนี งี่เง่าชะมัดเลย
เพกาซัสป่าเถื่อน
ยูนิคอร์นจอมหยิ่ง
นั่นมันตัวอะไร
คงจะเป็นวินดีโก
- วินดีโกเหรอ
- วินดีโกเหรอ
อาจารย์ของข้า สตาร์สเวิร์ล
เดอะเบียร์ดเดด เคยสอนเอาไว้
วิญญาณฤดูหนาว
ที่ชอบการทะเลาะและความเกลียดชัง
ยิ่งรู้สึกถึงความเกลียดมากขนาดไหน
ก็จะยิ่งเย็นมากขึ้นเท่านั้น
ถ้าอย่างนั้นก็คือความผิดเรา
ทั้งสามกลุ่ม
พวกเรานำความหนาวเย็นเข้ามา
เพราะการทะเลาะกัน
และความไม่ไว้ใจซึ่งกันและกัน
แล้วตอนนี้มันก็กำลังจะ
ทำลายที่นี่ด้วย
ตอนนี้ร่างกายพวกเราก็กำลังจะแข็ง
เหมือนจิตใจของพวกเรา
เพราะว่าพวกเราเอาแต่เกลียดกัน
แต่ข้าไม่ได้เกลียดพวกเจ้านะ
ข้าไม่ชอบผู้บัญชาการเฮอริเคน
มากกว่าพวกเจ้าเสียอีก
ความจริงข้าก็ไม่ได้เกลียดเธอจริง ๆ
ข้าแค่อยากจะ ๆ ๆ ๆ
อยากจะลองไม่ชอบเธอดู
ข้าก็ไม่ได้เกลียดพวกเจ้าเหมือนกัน
ข้าก็ด้วย
ไม่ว่าเราจะต่างกันแค่ไหน
เราก็คือโพนี
นั่นอะไร
ข้าไม่รู้เลยว่ายูนิคอร์นจะทำได้
ข้าก็ไม่รู้
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
แต่ข้ารู้ว่าไม่ใช่
เพราะแค่ข้าเท่านั้น
มันมาจากพวกเราทั้งสามตัว
ร่วมใจกันเป็นมิตรภาพ
ตลอดทั้งคืน
นั้นโพนีสามตัวได้ความอบอุ่น
จากแสงไฟมิตรภาพ
โดยการเล่าเรื่องราวของแต่ละตัว
และการร้องเพลงด้วยกันทำให้เพลงนั้น
กลายเป็นเพลงเฉลิมฉลองฤดูหนาว
ที่เราร้องมาถึงทุกวันนี้
ในที่สุดความอบอุ่นและการร้องเพลง
และการหัวเราะ
ทำให้ผู้นำละลาย
และร่างกายเริ่มขยับ
และมันทำให้พวกเขา
เริ่มที่จะใจอ่อนลง
สามผู้นำตัดสินใจแบ่งพื้นที่กัน
และอยู่กันอย่างกลมเกลียวตลอดกาล
และพวกเขาก็ช่วยกัน
ตั้งชื่อใหม่ว่า...
เอเควสเทรีย
แสงไฟแห่งมิตรภาพ
เรืองรองอยู่ในจิตใจเรา
ตราบใดที่ไฟยังโชติช่วง
เราจะไม่มีวันแยกจากกัน
ถึงแม้จะมีทะเลาะกันบ้าง
ก็แค่เล็กน้อยประปรายเท่านั้น
การหัวเราะและร้องเพลงด้วยกัน
จะพาเราผ่านพ้นทุกสิ่งได้
จะพาเราผ่านพ้นทุกสิ่งได้
พวกเราคือเหล่าพวกพ้องโพนี
ความเป็นเพื่อนของเรานั้น
จะคงอยู่ตลอดไป
เป็นเกียรติมาก
ที่เจ้าหญิงเซเลสเทียเลือกพวกเรา
เธอต้องรู้แน่ ๆ
ว่าเรารู้ความหมายของคำว่าเพื่อน
แอปเปิลแจ็ก
ฉันคิดว่าเธอปิดหน้าต่างไปแล้ว
อย่ามาโทษฉันนะ
เรนโบว์แดชต่างหากที่ควรบินไปปิดมัน
ไหน ๆ เธอก็มีปีกแล้ว
ทำไมฉันต้องทำงาน
น่าเบื่อ ๆ ตลอดเลย
ทำไมไม่ให้ทไวไลต์ใช้เวทมนต์
ให้เกิดประโยชน์บ้างล่ะ
เธอรู้อะไรไหม ฉันทำเอง