(ความเดิมตอนที่แล้ว)
เจ้าหญิงเซเลสเทีย พวกเรารีบมา เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้เลยเพคะ
ฉันต้องการให้พวกเธอปลุกเครื่องราง แห่งความกลมเกลียวขึ้นมาอีกครั้ง
แล้วก็หยุดดิสคอร์ด
เครื่องรางหายไปแล้ว
โพนีทุกตัวจะต้องเล่น จนกว่าเกมจะจบ และฉันชนะ
ความเป็นเพื่อนของเรา จบลงอย่างนั้นเหรอ
เธอคุยกับใครเหรอ
ไม่มีใครเลย
ไม่มีโพนีหรอก
อะไรนะ
พิงกีพาย ดีใจจังเลยที่ได้เจอเธอ
ทำไม จะหัวเราะเยาะฉันล่ะสิ
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับ เพื่อน ๆ ของฉันกัน
ดูเหมือนว่าจะถึงเวลาสำหรับพายุ แห่งความวุ่นวายแล้วละนะ
เจ้าม้าที่แสนดี
เขามีมิตรภาพทำให้ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
มีน้ำใจให้ใครในทุก ๆ ที่
- ได้ผจญภัย - สนุกด้วยกัน
- หัวใจที่โสภา - ศรัทธาแรงกล้า
- แบ่งปันน้ำใจ - แบ่งปันง่ายดาย
มิตรภาพที่ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
รู้ใช่ไหมว่าเธอคือเพื่อนที่แสนดี
จะหัวเราะอะไรกันหนักหนานี่
พวกเธอเป็นโพนีที่ตลกจริง ๆ เลย
ถ้าอย่างนั้น เงียบไปเลย
นายควรจะคิดให้ดี ก่อนที่จะหัวเราะ...
พิงกีพาย
อย่างนั้นเหรอ
ถ้าอย่างนั้น...
หยุดนะ
ไม่
หยุดนะ
ไม่
แรริตี นี่เพชรของเธอเหรอ
ทไวไลต์บอกว่า เราน่าจะแบ่งเป็นหกส่วนนะ
ในเมื่อเราหาเจอพร้อมกัน
ฝันไปเถอะ
นี่ของฉัน ของฉันทั้งหมดเลย
นี่ ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้
เราต้องสามัคคีกันนะ
นี่มันช่างสนุกจริง ๆ เลย
หยุดเดี๋ยวนี้นะดิสคอร์ด นายเล่นขี้โกงนี่
ฉันเล่นขี้โกงอย่างนั้นเหรอ
บางทีเพราะว่าเราไม่เคยเจอกัน
ฉันคือดิสคอร์ด ตัวแทนของความวุ่นวายและความขัดแย้ง
สวัสดี
เราจะไปหาเครื่องรางแห่ง ความกลมเกลียวเจอได้อย่างไรล่ะ
ในเมื่อนายเอาออกไปจากเขาวงกต
ก่อนที่พวกเราจะไปถึงเสียอีก
เดี๋ยวสิ นี่เธอ...
ตลกจริง ๆ
เธอคิดว่าเครื่องรางอยู่ในเขาวงกต
จงหมุนและหันตามแผนของฉัน
แล้วค่อยตามหาเครื่องราง กลับสู่จุดเริ่มอีกครั้ง
ฉันไม่ได้พูดว่ามันอยู่ในเขาวงกต
แต่ แต่ว่า...
พยายามต่อไปทไวไลต์ สปาร์กเคิล
บางทีเวทมนตร์แห่งมิตรภาพ อาจจะช่วยเธอได้
เอาละ ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันมีเรื่องวุ่นวายต้องไปทำ
นมช็อคโกแลต ฉันเกลียดนมช็อคโกแลต
คิดสิ ทไวไลต์ คิด
ตามหาเครื่องกลับสู่จุดเริ่มต้น
กลับสู่จุดเริ่มต้น
อย่ามาแตะเพชรของฉัน
ฉันแตะเพชรเธอแล้ว แรริตี
พวกเธอหัวเราะอะไรกัน
ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
เดี๋ยวก่อน
บ้าน กลับสู่จุดเริ่มต้น
เครื่องรางจะต้องอยู่ที่
โพนีวิลล์แน่ ๆ
เร็วเข้าพวกเรา
ฉันเข้าใจแล้วว่าดิสคอร์ดหมายถึงอะไร
เราจะต้องกลับไปที่ห้องสมุด
ฉันรู้แล้วว่าหนังสือเล่มไหน ที่จะบอกเราได้
เก่งมากที่รัก
แม่ภูมิใจจังเลย
ตอนนี้ฉันเห็นชัดเลยละ
ฉันตั้งใจทำ
ดิสคอร์ดทำให้ถนนกลายเป็นสบู่
สวยดีใช่ไหมล่ะ
นี่แหละโพนีวิลล์แบบใหม่
นี่เป็นแค่การเปลี่ยนแปลง ครั้งแรกเท่านั้นเองนะ
ฉันดูตลกนักเหรอ ไม่ใช่เสียหน่อย
ลองดูสิ ศูนย์กลางความวุ่นวายของโลก
ฉันมองอะไรไม่เห็น ทั้งนั้นแหละ มันมืด
อย่างนั้นก็รอสักพัก
และเธอจะได้เห็น แสงที่สวยที่สุดของวัน
หรืออาจจะไม่เห็น
โพนีวิลล์ ศูนย์กลางความวุ่นวายของโลก
ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดเหมือนกัน
ไม่ต้องห่วง เธอไม่ได้พูดแน่
เอาละ ถึงแล้ว
ทุกตัวได้โปรด ได้โปรด ได้โปรด เข้าไปข้างในกันก่อน
ฉันขอปฏิเสธ
ด้วยความยินดี
ฉันเกลียดห้องสมุด
เร็วสิ เราต้องรีบนะ
ลืมไปได้เลยทไวไลต์
ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่
พอฉันเข้าไป
เธอกับเจ้าสมุนตัวจ้อย สไปก์
- ก็มาเอาทอมไปใช่ไหมล่ะ - ทอมเหรอ
ไม่มีทางสำเร็จหรอก
เธอจะไม่เข้าไปข้างใน ถ้าไม่มีเขาใช่ไหม
ได้
ทำอะไรของเธอ ฟลัตเทอร์ชาย
เพราะเธอดูสงบเกินไป
ฉัน...
เบา ๆ หน่อยทไวไลต์
เธอกำลังจะทำให้มันหมดสวยนะ
ให้ตายสิ
ทไวไลต์ เกิดอะไรขึ้น
ทำไมพวกนั้นดูเทา ๆ แบบนั้น
ไม่ต้องถามน่า
ฉันต้องการให้เธอช่วยหาอะไรบางอย่าง
นี่ ทไวไลต์ อะไรที่เปียกแล้วก็หาคำตอบไม่ได้
ฟลัตเทอร์ชาย ฉันคิดว่าพอได้แล้ว
หน้าเธอ
ทุกตัวเป็นอะไรไปหมด
ฉันคิดว่าเธอต้องเห็นเราแย่แน่ ๆ ใช่ไหมสไปก์
ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว
เราต้องหาหนังสือเกี่ยวกับเครื่องราง แห่งความกลมเกลียวให้เจอ
ก่อนที่โพนีบางตัวจะทำอะไรลงไป
เครื่องรางแห่งความกลมเกลียวเหรอ
ฉันรู้ว่าหนังสือเล่มนั้นอยู่ที่ไหน
เจอแล้ว
ฟลัตเทอร์ชาย
เอาหนังสือเล่มนั้นมาให้ฉันนะ
รับไปเลย
แอปเปิลแจ็ก เอาหนังสือมา
ฉันไม่มีหนังสืออะไรนี่
พิงกี
นี่พวกเธอ
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ของฉัน นี่
เธอไม่รู้เหรอว่าขโมยอะไรไป
ไม่ แต่ถ้าเธอต้องการมัน ฉันก็ต้องการมันด้วย
เอาหนังสือนั้นมา
เธออยู่ไหน
แรริตีอยู่ไหน
ขอร้องฉันสิ
โกหก
ถอยไปนะ ไปให้หมด
นี่มันหนังสือของฉัน ฉันจะอ่านมัน
เครื่องราง
อยู่ที่นี่ตลอดเลยเหรอ
ดีจังเลย
ตอนนี้เราก็สู้กับดิสคอร์ดได้แล้ว
ทุกอย่างจะได้กลับมาเหมือนเดิม
เห็นไหมล่ะ เราทำได้
เราเจอเครื่องรางแห่งความกลมเกลียว
ด้วยกันละ!
- พวกเธอไม่สนใจเลยเหรอ - ไม่ !
ฉันคิดไม่ออกเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
เพื่อนฉัน
กลายเป็นตัวไร้สาระ
ปลอกคอ
แล้วก็มงกุฎอันใหญ่
ไปเร็วโพนี หน้าเดิน
ทไวไลต์เธอลืมใครไปหรือเปล่า
ไม่ เรามีโพนีขี้โกหก ขี้หงุดหงิด ขี้งก แล้วก็ขี้แกล้ง
เรามีหมดทุกอย่างแล้ว
แล้วเรนโบว์แดชล่ะ
ยินดีด้วยสไปก์ เธอคือเรนโบว์แดชตัวใหม่
- ไปได้แล้ว - ฉันเหรอ
แต่ ๆ ๆ ๆ ถ้าเธอรู้ว่าฉันมาแทนเธอล่ะ
จบไม่สวยแน่
แย่หน่อยนะ เธอคือเรนโบว์แดช
เอาละ ไปจัดการกับดิสคอร์ดกันเถอะ
เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว
ไปเร็วเข้า
ระวัง ทอมมาแล้ว
เอาละ ๆ ๆ
ฉันเห็นแล้วว่าพวกเธอหา เครื่องรางแห่งความกลมเกลียวเจอ
น่ากลัวจัง
ดิสคอร์ด ฉันรู้ว่านายทำอะไร
นายต้องแย่แน่คราวนี้
อย่างนั้นเหรอ
เธอไม่มีทางทำอะไรฉันได้หรอก
เอาละ ได้เวลาที่ฉันจะต้องเผชิญ กับชะตากรรมของฉันละ
ฉันเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้แล้วสาว ๆ
ยิงเลย ถ้าพร้อม
จัดแถว เดี๋ยวนี้
เรนโบว์แดชมานี่เร็ว
เอาละ
เรามาทำให้มันจบกันเถอะ
- เกิดอะไรขึ้น - ของฉันก็ทำงาน
น่าจะมีปัญหามาจากเธอ
ฉันเกลียดเครื่องราง แห่งความกลมเกลียว
ขยะ
ของฉัน
ขอโทษทไวไลต์
ฉันน่าจะขึ้นไปข้างบน แล้วทำความสะอาดห้องสมุด
โชคดีสำหรับ...
ขอโทษนะ เรนโบว์แครช
เก่งมาก โพนี
เก่งมาก
ความกลมเกลียวในเอเควสเทรีย ได้ตายไปหมดแล้ว
ดิสคอร์ดครอง เซเลสเทียหมดท่า
ความผิดเธอที่ทำให้มันไม่ทำงาน
เธอพูดกับใคร
พวกเธอ พวกเธอทุกตัวเลย
ฉันไปก่อนดีกว่า
ฉันก็จะไปเหมือนกัน
ฉันมีเพื่อนใหม่รออยู่ที่ฟาร์มนั่น
ใช่ ฉันละเบื่อพวกเธอ พวกขี้แพ้
ได้เลย ไปเลย
ฉันคงสนหรอกนะ
ฉันไม่ต้องการพวกเธอเหมือนกัน
เพื่อนอย่างพวกเธอ ใครต้องการกันล่ะ
ศัตรูชัด ๆ
ท้องของฉัน
ทไวไลต์ เธอต้องดูนะว่าฉันทำอะไร
มันน่าตลกจริง ๆ
ไม่เอาน่า ทไวไลต์ สปาร์กเคิล
เธอจะต้องเข้าใจทุกอย่าง
ไม่ว่าอย่างไร นี่ก็คือบ้านใหม่ของเธอ
ไม่ใช่อีกแล้ว
เยี่ยมไปเลย
เก็บของให้หมดเลยสไปก์ เราจะไปแล้ว
ไม่ต้องถามว่าเราจะไปไหน เพราะ...
ฉันเองก็ยังไม่รู้
แต่ไม่ใช่ที่นี่
ฉันขยับไม่ได้
เจ้าหญิงส่งของพวกนี้มา
ตั้งแต่ฉันขึ้นบันไดมา
ช่วยหยุดมันทีเถอะ
นี่คือจดหมายที่ฉันเขียนให้เจ้าหญิง
ตั้งแต่ฉันมาโพนีวิลล์
ทำไมถึงส่งกลับมาล่ะ
"เพื่อนที่แท้จริงไม่สนใจ ว่าภายนอกเป็นอย่างไร...
ความเป็นเพื่อนมีพลังมากมาย...
เหมือนกับทางที่เราเดินผ่านไป...
อย่างไรก็ต้องมีทางออก...
สิ่งดีที่สุด…
- ก็คือต้องเป็นตัวของตัวเอง - โพนีทุกตัว ในทุก ๆ ที่...
ต่างมีเวทมนตร์พิเศษที่เชื่อมต่อ กันได้กับเพื่อนของเธอ...
แม้ว่าบางทีเราจะไม่ได้เจอมาก่อน"
สไปก์ ๆ
ทุกอย่างชัดเจนแล้ว
ไม่เห็นเหรอ
ดิสคอร์ดเล่นงานเราจากสิ่งสำคัญ
เขารู้ว่าพลังของเพื่อน ยิ่งใหญ่ขนาดไหน
แล้วเขาก็พยายามทำให้เรามองข้ามมันไป
เธอจำได้ไหมว่าฉันพูดว่าอะไร
ตอนที่ฉันมาที่โพนีวิลล์ครั้งแรก
ฉันบอกเธอว่าอนาคตของเอเควสเทรีย
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการที่ฉันมีเพื่อน
แต่ความจริงมันตรงกันข้าม
ความเป็นเพื่อนที่ฉันสร้างขึ้นที่นี่
เป็นสิ่งที่ช่วยเอเควสเทรีย จากไนต์แมร์ มูน
และตอนนี้พวกเขาก็ต้องการมัน เพื่อช่วยเอเควสเทรียจากดิสคอร์ด
เธอพูดถูกแล้วสไปก์
ฉันต้องสู้เพื่อมิตรภาพ
เพื่อพวกเขา เพื่อตัวฉัน
เพื่อเอเควสเทรีย
ทำไมเธอไม่อยู่ที่นี่ และพักผ่อนก่อนล่ะ
เดี๋ยวฉันจะไปจัดการเกี่ยวกับ เรื่องมิตรภาพเอง
ฉันเหนื่อยที่จะสู้กับดิสคอร์ด
แต่พวกที่ฉันเรียกว่าเพื่อน
ไม่เห็นยื่นเท้าเข้ามาช่วยเลย
แอปเปิลแจ็ก ฉันจะสู้ เพื่อมิตรภาพของพวกเรา
ตอนนี้เธออยากจะสู้แล้วสินะ
เธอจะไปสู้กับดิสคอร์ดเมื่อไร
พอได้แล้วนะ
นี่มันไม่ใช่ตัวเธอ เธอไม่ใช่พวกขี้โกหก
เกิดอะไรขึ้น
ทไวไลต์
ฉันเห็นว่าในอนาคตของพวกเรา
ต่างไม่เข้าใจ แล้วก็ทะเลาะกัน
ฉันไม่อยากยอมรับความจริง
ฉันก็เลยเริ่มโกหก
เธอยกโทษให้ฉันได้ไหม
ฉันยกโทษไปแล้ว
มาเร็วเข้า
ไม่นะ
ทไวไลต์ แอปเปิลแจ็ก ฉันฝันร้ายมากเลย
พวกเธอคิดว่าทำอะไรกันอยู่
ออกไปให้ห่างจาก เพชรของฉันนะ ถอยไป
อย่าพูดเรื่องนี้อีกนะ
ฉันเป็นสีเทา
เธอเชื่อไหมล่ะ
เธอไม่ได้อยู่ที่นี่
ถ้าไม่มีเรนโบว์แดช ก็ใช้พลังไม่ได้
เธออาจจะอยู่ที่ไหนก็ได้
เราอาจจะหาเธอไม่เจอ
หาเจอสิ เพราะเธออยู่นั่น
เรนโบว์แดช
ว่าอย่างไรเพื่อน
เราตามหาเธอทุกที่เลย
- เยี่ยมมาก - ดิสคอร์ดต้องแพ้แน่ ๆ
เราอยากให้เธอช่วยพวกเราต่อสู้กับเขา
ด้วยพลังของเธอ ความภักดี
ภักดง ภักดีอะไรกัน
พวกเธอเห็นโพนีวิลล์ไหม
แย่ที่สุดเลย
ฉันจะอยู่ที่คลาวด์สเดล ที่ที่ทุกอย่างดีเลิศไปหมด
ทำไมเธอถึงคิดว่าเอเควสเทรีย มีค่าน้อยกว่าคลาวด์สเดลล่ะ
ก็เหมือนเธอที่คิดว่าหิน เป็นเพชรที่มีค่าอย่างไรล่ะ
ฉันคิดว่าเราตกลงกันว่า จะไม่พูดเรื่องนี้อีกอย่างไรล่ะ
ได้เวลาใช้แผนบี
เอาละ ฟลัตเทอร์ชาย
จับเรนโบว์แดชแล้วก็กดเธอไว้
แอปเปิลแจ็กจะค่อย ๆ ปล่อยฉันลงไปแก้คำสาปให้เธอเอง
ได้เลย
ฉันก็แค่คิดว่า
ถ้าฉันกดเธอเอาไว้สักหน่อย คงไม่เป็นอะไรใช่ไหม
เข้าท่าดีนะ
แต่โพนีวิลล์เป็นปัญหา ของพวกเธอ ไม่ใช่ฉัน
เร็วเข้าฟลัตเทอร์ชาย เราต้องจับเธอไว้ให้ได้
แอปเปิลแจ็ก
พิงกี
เธอต้องเป็นคนดูเชือกนี่
แรริตี พิงกี จับแน่น ๆ
แล้วก็ดึงถ่วงเอาไว้นะ
ฟลัตเทอร์ชาย
เธอช่วยบินให้มัน เร็วหน่อยจะได้ไหม
ไม่ได้
ถ้าเธอจับเขาไม่ได้ละก็ ดิสคอร์ดชนะแน่
นั่นมันแย่มาก...
ใจร้าย
โอเค แอปเปิลแจ็ก เชือกเส้นสุดท้าย
ฝากด้วยนะ
ปล่อยฉัน ฉันไม่ต้องการพวกเธอ
อย่ามายุ่งกับฉัน
มันเกิดอะไรขึ้น
โพนีวิลล์เป็นอย่างไรบ้าง
เครื่องรางอยู่ที่ไหน
เราหยุดดิสคอร์ดได้หรือยัง
- ต้อนรับการกลับมานะ - ต้อนรับการกลับมานะ
บางทีเราอาจจะกอดกันเร็วเกินไปนะ
ความวุ่นวายยอดเยี่ยมที่สุด
ไม่มีอะไรดี...
เท่ากับมิตรภาพหรอก
อีกแล้วเหรอ
ใช่แล้ว
นายไม่มีทางทำลาย ความเป็นเพื่อนของเราได้นานหรอก
แอปเปิลแจ็ก อย่าโกหกฉัน
ฉันนี่แหละที่ทำให้เธอโกหก
ยังไม่เรียนรู้กันอีกเหรอ
ฉันจะบอกให้ว่าเราเรียนรู้ อะไรกันบ้างนะ ดิสคอร์ด
เราเรียนรู้ว่ามิตรภาพ ไม่ได้ตัดกันง่าย ๆ
แต่มีความหมาย เพื่อการต่อสู้อย่างไรล่ะ
ได้เลย เอาเลย
ลองใช้พลังแห่งมิตรภาพของเธอเลยสิ
แต่ว่าทำเร็ว ๆ ก็แล้วกัน
ฉันไม่อยากพลาดชมความวุ่นวายที่นี่
เอาละสาว ๆ
มาแสดงให้เห็นว่า มิตรภาพทำอะไรได้บ้าง
เดี๋ยว ๆ ๆ
อะไรกันนี่
ไม่
ไม่นะ
วันนี้เรามารวมตัวกันที่นี่
เพื่อเป็นเกียรติอีกครั้งให้กับ ความกล้าหาญของเพื่อนทั้งหกตัว
ผู้ที่เผชิญหน้ากับดิสคอร์ด
และช่วยเอเควสเทรีย จากความวุ่นวายตลอดกาล