สวัสดี แรริตี
สวัสดีพิงกีพาย
พวกเธอกำลังดูอะไรกันอยู่เหรอ
เรนโบว์แดช
เธอร้ายกาจไม่เบาเลยใช่ไหม
หมายถึงเธอร้ายกาจที่สุดเลยใช่ไหม
เธอละลานตามาก
ใช่ คำนี้ดีที่สุด
เธอละลานตามาก
ไม่ ไม่นะ ไม่ ๆ
ละลานตามากไปนะ
เจ้าม้าที่แสนดี
เขามีมิตรภาพทำให้ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
มีน้ำใจให้ใครในทุก ๆ ที่
- ได้ผจญภัย - สนุกด้วยกัน
- หัวใจที่โสภา - ศรัทธาแรงกล้า
- แบ่งปันน้ำใจ - แบ่งปันง่ายดาย
มิตรภาพที่ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
รู้ใช่ไหมว่าเธอคือเพื่อนที่แสนดี
เธอจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม
ฉันเป็นห่วงจังเลย
หน้าเธอยังเหมือนเดิมใช่ไหม
เธอเป็นอย่างไรบ้างคะหมอ
เธอไม่เป็นอะไรมาก
โชคดีที่มีเพื่อนอย่างพวกเธอ
พามาหาหมอได้ทัน
ฉันต้องนอนอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
ฉันยังมีเรื่องที่ต้องทำตั้งเยอะ
ก็ขึ้นอยู่กับว่า จะฟื้นตัวได้เร็วแค่ไหน
อย่างน้อยก็สักสองสามวัน
พวกเธอต้องพาฉัน ออกไปจากที่นี่นะ
ฉันคงเบื่อตายชัก!
เหมือนแมงมุมเหรอ
บางทีเธออาจจะมี พลังสุดยอดแมงมุมก็ได้นะคะ
ไม่ ถึงแม้เธอ จะมีพลังรักษาก็เถอะ
เธอก็ยังต้องอยู่บนเตียงนิ่ง ๆ สักสองสามวัน
สองสามวัน
เหมือนกับสองสามเดือนหรือสองสามปี
ไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก เรนโบว์แดช
ฉันว่าอาหารในนี้อร่อยแน่!
และชุดของโรงพยาบาล
ก็เข้ากับผ้าม่านดีด้วย
ดูสิ
เธอมีเพื่อนร่วมห้องด้วย
นี่อะไร
"ดาริง ดู กับภารกิจเพื่อศิลาไพลิน"
นี่เป็นเล่มแรกของทั้งชุดเลย
ฉันมีทั้งชุดเลยด้วยนะ
ไม่ ขอบใจ
ฉันไม่อยากจะอ่านหรอก
ฉันเป็นนักกีฬาระดับโลกนะ
ฉันไม่ใช่พวกอ่านหนังสือ เหมือนเธอนะ ทไวไลต์
ไม่ได้ต่อต้าน แต่ฉันไม่ชอบอ่าน
ปฏิเสธไม่ได้ ไม่ต้องถาม ไม่เจ๋งเลย
พูดจริงหรือเปล่า
ใครกันที่อ่านนิทานแบงอัปซ้ำ ๆ ตั้งหลายรอบ
ทำไมล่ะ หนังสือดี ๆ เยี่ยมจะตาย
ได้นอนอ่านในชุดนอนผ้าไหม ในเช้าวันอาทิตย์
การอ่านเหมาะสำหรับทุกตัว เรนโบว์แดช
ใช่ ฉันชอบอ่านหนังสือ
และหัวฉันก็ไม่เหมือนไข่ด้วย
เหมือนแอปเปิลมากกว่า! หรืออาจจะเป็นส้ม!
ส้มลูกใหญ่! หรือว่าจะเป็นเกรปฟรุตดี
เอาละ โพนีทั้งหลาย
เรนโบว์แดชต้องการพักผ่อน
พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่นะจ๊ะ
ฉันว่าเธอน่าจะชอบดาริงนะ
เขาเหมือนเธอมากเลย
ผจญภัย ดุเดือด
และปฏิเสธไม่ได้ ไร้ซึ่งคำถาม
หยุดยั้งไม่ได้
เพื่อที่ไปอีกด้านหนึ่ง!
เข้าใจไหม
ช่างเถอะ
(ดาริง ดู กับภารกิจเพื่อศิลาไพลิน)
"ดาริง ดู เดินทางโดยเกวียน
เข้าไปในป่า
ความเปียกทำให้เธออ่อนแรง
และทำให้เธอช้าลงเรื่อย ๆ
ถึงแม้ว่าเธอจะสามารถออกมาจาก บรรยากาศแสนอึดอัดตรงนี้
แล้วก็บินไปสู่ท้องฟ้าสีฟ้าได้
แต่เธอลงผิดท่าในป่า
ทำให้ปีกบาดเจ็บ
เธอจึงต้องเดินที่พื้นดินสองสามวัน"
สองสามวัน
เหมือนสองสามเดือน
หรือสองสามปี
ฉันก็ติดอยู่ที่นี่เหมือนกันพี่สาว
"เสียงยุงดังหึ่ง ๆ
เหล่านกแก้วร้องระงม อยู่บนต้นไม้สูงขึ้นไป
ถึงแม้เสียงจะดัง
แต่ก็ไม่ทำให้สามารถ กลบเสียงต่าง ๆ ได้
นักล่ายังคงตามล่าเธอทุกฝีก้าว"
ลงพื้นอีกด้านหนึ่งได้อย่างปลอดภัย
ในที่สุดดาริงก็ได้มีเวลาพักหายใจ
เธอหันกลับไป
แล้วก็ได้เผชิญหน้า
กับวิหารที่สูญหายไปเป็นเวลานาน ที่เธอตามหา
เป็นเวลากว่า 60 วัน 60 คืน!"
ฉันไม่อยากจะยอมรับกับตัวเองเลย
และก็ไม่อยากจะยอมรับ กับเพื่อน ๆ ด้วย แต่ว่า
ฉันชอบเรื่องนี้!
ฉัน...
ฉันชอบอ่าน!
ฉันเป็นพวกบ้าหนังสือแล้วสิ
"กลิ่นของสถานที่ทรุดโทรมและอันตราย ได้เข้าปะทะดาริง ดู
ขณะที่มองไปยังแสงไฟเลือนราง
ที่ทางเข้าของวิหารโบราณแห่งนั้น"
- สวัสดี เรนโบว์แดช! - สวัสดีจ้ะ เรนโบว์แดช!
ว่าอย่างไรพวก
เราคิดว่าจะมาให้กำลังใจเธอ
เราเอาเกมกระดานโปรดเธอมาให้ด้วยนะ
เรารู้ว่าเธออยากชนะมากแค่ไหน
เธอก่อนเลยนะ เรนโบว์แดช
ไม่ ไม่ เธอก่อนเลย
ก็ได้
เมฆสาม
แย่แล้ว!
เธอทำฝนตกใส่ฉันแล้ว!
เอาอีกสิ
ท้องฟ้าห้า
เธอเจอนกนางนวลแล้ว
- เมฆสอง - เธอเล่นงานโพนีอากาศของฉัน!
เธอต่อยผึ้งของฉันไป
โธ่ สายฟ้าของฉัน
นั่นเมฆอันสุดท้ายแล้ว
พวกเธอหาเจอ! พวกเธอชนะ ฉันแพ้!
แต่เรนโบว์แดช เธอ
ยังไม่ได้เล่นเลยนะ
ชนะบ้าง แพ้บ้าง
แต่ว่าเธอไม่เคยแพ้เลยนะ
ฉันไม่เคยคิดว่าเธอจะพลาด แล้วแพ้ได้เลยนะ
ขอบคุณที่มานะ!
แต่เมื่อวานเธอดูยังอยาก ทำโน่นทำนี่อยู่เลยนะ
ดูอะไร ใครพูดอะไรเกี่ยวกับดาริง ดู
ฉันบอกแล้วนี่ว่า ฉันไม่ชอบอ่านหนังสือ
ได้เวลางีบแล้ว!
หวังว่าเธอคงจะรู้สึกดีขี้นนะ
ถ้าอย่างนั้นก็ได้
"ดาริง ดู ยืนอยู่ตรงทางเข้าของใจกลางวิหาร
ในที่สุดเธอก็ได้เผชิญหน้า กับรูปปั้นไพลินในตำนาน"
น่าจะต้องเป็นรูปแบบแน่ ๆ
สัตว์พวกนี้นี่มีอะไรที่เหมือนกันนะ
ใช่แล้ว!
สัตว์พวกนี้เป็นนักล่า
ยกเว้น...
หนู!
สวัสดี เรนโบว์แดช!
วันนี้คนไข้เป็นอย่างไรบ้าง
เราควรทำให้ อากาศที่นี่มันถ่ายเทสักหน่อย
เธอดูเหงื่อออกเยอะกว่า คนต้อนหมูตอนหน้าร้อนเสียอีก
คือ ขอบใจที่มาเยี่ยมนะ แต่ว่า...
โอเค
ได้เวลาอาหารของเรนโบว์แดชแล้ว
มาพอดีเลย
ฉันกำลังหิวอยู่พอดี
ไม่ต้องห่วงเราหรอก เรนโบว์แดช
ใช่ กินตามสบายเลย
แต่จะว่าไป...
เจอกันพรุ่งนี้นะ เรนโบว์แดช
"เธอคิดว่าจะหนีฉัน
แล้วสะสมโบราณวัตถุ เพื่อตัวเองได้อย่างนั้นเหรอ
แต่เธอคิดผิดแล้ว คุณดู"
เอาละ จงรับชะตากรรมได้แล้ว!
เจ้าหมอนี่เป็นใคร
แกหนีไม่รอดหรอก อะฮวีโซโทล
แต่ฉันหนีได้แล้ว
อีกแล้วเหรอ
ทรายดูดเหรอ
เรนโบว์แดช
- สวัสดี... - ตอนเช้าครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ หมอ
ไม่นอนทั้งคืนเลยใช่ไหมนี่
เปล่าค่ะ
โอเค ถ้าอย่างนั้นหมอจะรีบบอก
ยินดีด้วยเรนโบว์แดช
ได้เวลาออกจากโรงพยาบาลแล้ว
อะไรนะคะ หลังวันนี้เหรอ
เปล่า
ตอนนี้เลย
ตอนนี้!
ตอนนี้! ตอนนี้เหรอ!
ตอนนี้แหละ ตอนนี้
แต่ฉันยังรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
ใจเย็น ๆ เรนโบว์แดช
จำไว้ว่าอย่าพึ่งใช้ปีก อีกหนึ่งอาทิตย์
แล้วฉันจะรู้ได้อย่างไรว่า เกิดอะไรขึ้นกับดาริง ดู!
อะฮวีโซโทลจะหนีไปพร้อมกับ รูปปั้นหรือเปล่านะ
จะเกิดอะไรขึ้นกับดาริง
ใช่แล้ว!
ทไวไลต์มีหนังสือเล่มนี้นี่!
แต่ว่าฉันคงจะไปยืมไม่ได้ เพราะว่าฉันเรียกเธอว่า
พวกบ้าหนังสือ
ตอนนี้ฉันเริ่มป่วยอีกแล้วสิ!
ปวดจังเลย
ปวดมาก!
เรนโบว์แดช
มาทำอะไรที่นี่ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
คือ ปีกฉัน
ยังเจ็บอยู่เลยค่ะหมอ
ตรงนี้
ฉันว่าปีกเธอไม่เป็นอะไร
ค่ะ คือ
แต่ฉันคิดว่ามันน่าจะเจ็บแล้วนะ
ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่า เธอเป็นโรคอะไร
น่าจะเป็นโรคขี้เกียจมากกว่า
แต่คุณเข้าใจผิดนะคะหมอ!
ฉันไม่ได้ขี้เกียจ
เธอไม่เป็นอะไรแล้วเรนโบว์แดช
แค่พักอีกหน่อย เธอก็กลับไปบินได้เหมือนเดิม
โชคดีจ้ะ เรนโบว์แดช
รักษาตัวด้วย
ฉันจะทำอย่างไรดี
ฉันคงนอนไม่หลับแน่ถ้าไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นกับ ดาริง ดู!
บางทีมันอาจจะไม่แย่อย่างนั้นก็ได้
รู้สึกเหมือนยิ่งขยับมากเท่าไร
เชือกก็ยิ่งมัดแน่นขึ้น
ช่วยด้วยครับ หัวขโมย หัวขโมย!
มีคนจะขโมยรองเท้าของผม!
ฉันไม่ได้จะขโมยรองเท้านายหรอกนะ
ฉันจะขโมยหนังสือต่างหากเล่า!
จับหัวขโมยด้วย!
ไม่มีใครชวนฉันเลย!
ใครบังอาจมารบกวนเจ้าหญิงนิทรากันนี่
เรนโบว์แดช เกิดอะไรขึ้นกันนี่
ทำไมถึงต้องขโมยรองเท้าด้วย
นี่ กลับไปที่โรงพยาบาลได้แล้ว
เอะอะโวยวายอะไรกัน
ฉันว่าไม่น่าจะใช่แค่ เอะอะโวยวายแล้วนะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอเรนโบว์แดช
ฉันเป็นพวกบ้าหนังสือ
อะไรนะ
ฟังนะ ฉันพยายามแอบเข้าไปในโรงพยาบาล
เพื่ออ่านบทสุดท้ายของ...
"ดาริง ดู กับภารกิจ เพื่อรูปปั้นไพลิน"
ใช่แล้ว
สุดยอด
ฉันรู้ว่าหนังสือเล่มนั้นดี แต่
ไม่รู้เลยว่ามันทำให้โพนี กลายเป็นหัวขโมยได้
ดีเหรอ ใช้คำว่าเจ๋งมาก ๆ เลยยังได้
มันทำให้ปฏิเสธไม่ได้ ไร้ซึ่งคำถาม และวางไม่ลงด้วย!
แต่ฉันก็ต้องวางมัน
เขาให้ฉันออกมาก่อนจะอ่านจบ
ฉันดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
ไม่เห็นจะต้องทำให้อึกทึกครึกโครม ขนาดนี้เลย
อึกทึก!
เพราะมันอึกทึก
แค่เพราะว่าเธออยากจะอ่านหนังสือ
ก็อย่างที่บอก ฉันมีหนังสือชุดนี้ทุกเล่ม
เธอจะมายืม เมื่อไรก็ได้ที่ต้องการ
ขอบใจทไวไลต์
ขอโทษที่ฉันทำเป็นเรื่องใหญ่
ฉันคิดว่าการอ่านมันเหมาะกับ โพนีฉลาด ๆ อย่างเธอ
เรนโบว์แดช
แค่เธอเป็นนักกีฬา ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่ฉลาดนะ
ใช่! ดูอย่างฉันสิ!
การอ่าน ไม่ว่าโพนีตัวไหน ก็สนุกกับมันได้
ถ้าหากว่าได้ลอง
ใช่ ฉันเข้าใจแล้ว
ฉันควรลองทำดูก่อนที่จะตัดสินใจ ว่าไม่ชอบสิ่งนั้น
นั่นเป็นบทเรียนที่ดีนะ
และก็น่าจะเป็นจดหมายที่ดี สำหรับเจ้าหญิงด้วย
จำได้หมดหรือเปล่า
อะไรนะ
เยี่ยม! เธอเขียนจดหมายนะ!
ฉันต้องรีบอ่านให้จบ!
อีกวันหนึ่ง กับคุกใต้ดินอีกแห่งหนึ่ง
ดาริง ดูไม่มีทางหนีออกมาได้แน่
ตอนนี้โลกก็ต้องตกอยู่ในกำมือของฉัน
ฉันคือผู้ชนะ!
ขอเอาไปก่อนล่ะนะ
อะไรนะ ไม่!
คราวหน้าขอให้โชคดีนะ อะฮวีโซโทล
ขอสาปแช่งแก ดาริง ดู!
"และแล้วอะฮวีโซโทลก็ถูกจัดการ
และรูปปั้นไพลินก็ปลอดภัย
โลกกลับมาสู่ความสงบสุขอีกครั้ง
ต้องขอบคุณดาริง ดู"
"ดาริง ดู กับจอกของกริฟฟิน"
เยี่ยมเลย!