เธอแน่ใจนะสกูตาลู
ฉันไม่เคยได้ยินโพนี นักไต่เชือกมาก่อนเลย
ฉันก็เหมือนกัน แต่สไปก์บอกว่ามันจะเจ๋งแน่ ๆ
เห็นอะไรบ้างไหม
ยางไม้ แล้วก็ใบสน แต่ไม่มีคิวตีมาร์ก
แผนสองเหรอ
ใช่ เธอรู้ใช่ไหมตอนนี้ เราจะไปหาปืนใหญ่ได้ที่ไหน
ไม่มีประโยชน์
ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหน
เราก็ไม่ได้คิวตีมาร์ก
แถมยังเลอะยางไม้เพิ่มอีกด้วย
บางทีเราน่าจะลอง อะไรที่อันตรายน้อยลง
อย่างลองกับหมอน
หรือว่าดมดอกไม้
เมืองนี้มีแต่โพนี ที่มีคิวตีมาร์กกันหมด
ทำไมเราไม่ไปถามพวกเขากันล่ะ
เป็นความคิดที่ดี ปลอดภัยมาก ๆ เลย
ใช่ แล้วเราก็เริ่มจากโพนี ที่เจ๋งที่สุดในโพนีวิลล์
- แอปเปิลแจ็ก - แรริตี
ไม่เอาน่า ฉันพูดว่าเจ๋งนะ
รู้ไหมว่าฉันหมายถึงใคร
เธอเร็ว แล้วเธอก็กล้า เธอไม่กลัวอะไรเลย
- พิงกีพายเหรอ - พิงกีพายเหรอ
ไม่ใช่ ต้องนักบินที่เก่งที่สุด ในคลาวเดลล์สต่างหาก
ฟลัตเทอร์ชาย
ไม่ใช่ เรนโบว์แดชต่างหาก
ใช่ ก็ดูเข้าท่าเหมือนกันนะ
นั่นสิ
ไปกันเถอะ ไปดูว่าเรนโบว์แดช ได้คิวตีมาร์กมาได้อย่างไร
- ใช่ - ใช่
เจ้าม้าที่แสนดี
เขามีมิตรภาพทำให้ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
มีน้ำใจให้ใครในทุก ๆ ที่
- ได้ผจญภัย - สนุกด้วยกัน
- หัวใจที่โสภา - ศรัทธาแรงกล้า
- แบ่งปันน้ำใจ - แบ่งปันง่ายดาย
มิตรภาพที่ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
รู้ใช่ไหมว่าเธอคือเพื่อนที่แสนดี
กลับมานี่นะเจ้าหัวขโมย
อะไรอีกเหรอ
แอปเปิลบลูม
นี่พี่ พี่ได้คิวตีมาร์กมาได้อย่างไร
ฉันไม่เคยเล่าให้เธอฟังเหรอ
ฉันคิดว่าเราจะไปถาม เรนโบว์แดชเสียอีก
เราต้องการความช่วยเหลือ ทั้งหมดที่เราหาได้
ก็ได้
ตอนนั้น ฉันยังเป็นลูกโพนี
ตัวเล็กยิ่งกว่าพวกเธอเสียอีก
ฉันไม่อยากจะใช้ชีวิต อยู่ในไร่ที่มีแต่ดิน
ฉันอยากจะใช้ชีวิตที่อยู่หรูหรา
อย่างป้าและลุงออเรนจ์
ฉันก็เลยไปเสี่ยงโชคในเมืองใหญ่
เมนฮัตตัน
เมืองที่มีความหลากหลายที่สุด ในเอเควสเทรีย
นี่ถอยไปเกะกะ
ฉันรู้ว่าต้องไปหาใคร ในตอนที่อยู่ในเมนฮัตตัน
ป้าออเรนจ์ ลุงออเรนจ์
ขอบคุณมากนะคะ ที่ให้ฉันมาอยู่ที่นี่
ใช่
ไม่ได้จะอยู่ตลอดไปไม่ใช่เหรอ
ดูน่ารักจริง
ไม่ต้องห่วง เรามีเวลาทำให้เธอ เหมือนชาวเมนฮัตตันอีกตั้งเยอะ
แล้วเธอเจออะไรน่าสนใจ ในเมนฮัตตันหรือยังล่ะ
ก็นิดหน่อยค่ะ
เล่าในฟังหน่อยสิจ๊ะ
ฉันยอมรับค่ะ กว่าฉันจะคุ้นกับ เสียงดังในเมืองนี้ก็สักพักหนึ่ง
เพราะเมืองที่ฉันอยู่ ตอนกลางคืนเงียบมาก
จนได้ยินเสียงฉี่ของไก่ตัวผู้เลย
อะไรนะ
ขอถามหน่อยได้ไหม แล้วไก่ตัวผู้คืออะไร
ฉันพูดอะไรออกไป
ฉันพูดอะไรออกไปนี่ ฉันไม่อยากดูโง่นะ
ได้เวลาเสิร์ฟอาหารเย็นแล้วค่ะ
ดีจังเลย
เป็นโพนีในเมืองมันก็ยากเหมือนกัน
ฉันหิวมาก จนแทบจะกิน
สงสัยจังว่าคุณยายสมิท กับบิกแม็กอินทอชทำอะไรกันอยู่นะ
สงสัยจังว่าพวกเขากำลัง เก็บแอปเปิลสีแดงน่าอร่อย
แล้วฉันก็ยังไม่ได้ กินมันเลยสักคำเดียว
ฉันไม่เคยรู้สึกคิดถึงบ้าน มากเท่าวันนั้นมาก่อน
มันแปลกมากเลย
มีสายรุ้งพุ่งตรงมาที่บ้าน
แล้วในตอนนั้น ฉันก็เข้าใจแจ่มแจ้ง
ฉันรู้ได้ทันทีว่าฉันควรจะอยู่ที่ไหน
แล้วนี่ก็ปรากฏขึ้นมา
ฉันมีความสุขมากที่ได้ทำงาน ในไร่ตั้งแต่นั้นมา
อยู่นั่นเอง หยุดเดี๋ยวนี้นะเจ้าพวกหัวขโมย
เรื่องนี้น่ารักดีนะ
น่ารักตรงไหน ไม่เห็นน่ารักเลยอะ
เร็วเข้า เราต้องรีบไปหาเรนโบว์แดช
จะได้รู้วิธีเจ๋ง ๆ เพื่อที่จะได้คิวตีมาร์ก
โอเค เจ้าตัวเล็ก ทางนี้
พวกเธอต้องระวังให้มากกว่านี้นะจ๊ะ
โพนีอื่น ๆ จะได้รับบาดเจ็บได้
ทำไมถึงได้รีบร้อนขนาดนี้
เราจะรีบไปหาเรนโบว์แดช
อยากรู้วิธีที่เธอได้คิวตีมาร์ก
น่าสนใจนะ
รู้ไหม ฉันคงไม่ได้คิวตีมาร์ก ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
เพราะเรนโบว์แดช จริงเหรอคะ
ใช่จ้ะ ทุกอย่างเริ่มต้น ตั้งแต่เริ่มเข้าค่ายบิน
เธอเดาไม่ออกแน่ ๆ ตอนนั้นฉันเด็กและขี้อายมาก ๆ
แล้วก็บินไม่ค่อยเก่งด้วย
ตรงเป้าหมายเลย ฟลัตเทอร์ชาย
เธอลงพื้นที่ได้มั่นคงมาก
น้องชายฉันยังบินได้ดีกว่าเธอเลย
นั่นเป็นเวลาที่น่าอายที่สุด ในชีวิตฉันเลย
แล้วจู่ ๆ จากไหนก็ไม่รู้
อย่ายุ่งกับเธอ!
แล้วเธอจะทำอะไรล่ะ เรนโบว์แครช
ก็ลองล้อเธออีกทีสิ เดี๋ยวก็รู้
เธอคิดว่าเธอเก่งนักใช่ไหม
ถ้าอย่างนั้นลองพิสูจน์หน่อยสิ
อยากพิสูจน์แบบไหนล่ะ
(จุดเริ่มต้น)
เธอแพ้แน่
เมื่อก่อนอาจจะใช่
แล้วเจอกันที่เส้นชัยละกันนะพวก
ฉันไม่เคยเห็นสัตว์อะไรสวย ๆ แบบนี้มาก่อนเลย
ผีเสื้อที่บินไม่สูงมาก คล้ายกับเป็นเมฆให้ฉัน
ฉันไม่เคยลงมาข้างล่างมาก่อนเลย
ไม่เป็นอะไรหรอก
ออกมาได้แล้ว
ทุกอย่างเรียบร้อย
ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกนะ
เพราะแบบนั้น ฉันเลยสามารถสื่อสาร กับสัตว์ต่าง ๆ ได้มากมาย
เดี๋ยว ๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเรนโบว์แดช
แล้วการแข่งล่ะ
ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น
ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
เร็วเข้า ครูเซเดอร์ เราต้องรีบไปหาเธอ
อีกอย่างฉันก็ทนฟังอีกเพลงไม่ได้แล้ว
บางทีพี่สาวฉันอาจจะรู้ว่าเธออยู่ไหน
ลาก่อน ฟลัตเทอร์ชาย
ลาก่อน เด็ก ๆ
เราเข้ามาโดนคลุมแบบนี้ได้อย่างไร
เราไม่มีทางได้ฟังเรื่องของ เรนโบว์แดชแน่ ๆ เลย
นี่พวกเธอ ยังหาทาง ที่ได้รับคิวตีมาร์กอยู่เหรอ
แน่นอน
โพนีที่โรงเรียนมีเกือบทุกตัวแล้วนะ
ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไร
เมื่อก่อนนี้ฉันก็สงสัยเหมือนกัน ว่าทำไมฉันไม่มี
เก่งมากแรริตี ชุดของเธอสวยมากเลยจ้ะ
สวยเหรอ มันจะต้องยอดเยี่ยมสิ
แล้วการแสดงจะมีพรุ่งนี้
ฉันพยายามทำทุกอย่างที่ฉันคิดออก
แต่ไม่มีอะไรนอกจากทำงาน
ชุดมันยังไม่ดีพอ แล้วการแสดงมันจะมีคืนนี้
บางทีฉันอาจจะไม่ใช่ แฟชั่นตัวแม่แน่ ๆ
เกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้เลยว่า เขาของฉันจะนำที่ไหนกันแน่
แต่เวทมนตร์ของยูนิคอร์น จะไม่เกิดขึ้นโดยปราศจากเหตุผล
ฉันรู้ว่าจะต้องเกี่ยวกับแฟชั่น
หรือบางทีน่าจะเกี่ยวกับคิวตีมาร์ก
ฉันรู้ว่ามันคือ ชะตาของฉัน
ก้อนหิน
นี่นะชะตาของฉัน
นายมีปัญหาอะไรนะ เจ้าเขา
ฉันตามแกมา เพื่อมาหาหินยักษ์นี่นะเหรอ
หินไม่ได้เรื่อง
เรื่องอะไรนี่ ไม่ได้ช่วยให้ฉันจะได้คิวตีมาร์กเลย
มีแต่เรื่องหาตัวตนจริง ๆ ให้พบ
มีแต่เรื่องน่าเบื่อทั้งนั้นเลยอะ
ใช่แล้ว สกูตาลู
- นั่นเป็นวิธี... - เร็วเข้าพวกเรา
เราต้องการเรื่องตื่นเต้น
เราต้องการเรนโบว์แดช
เหมือนกับเด็ก ๆ ทุกตัว ในแคนเทอร์ล็อต
ฉันอยากจะไปงานเฉลิมฉลอง ซัมเมอร์ซัน
ที่ ๆ เจ้าหญิงเซเลสเทีย ทำให้พระอาทิตย์ขึ้น
และฉันได้เห็นเห็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม และสวยงามที่สุด เท่าที่เคยเห็น
ฉันพยายามเรียนรู้ทุกอย่าง ที่เกี่ยวกับเวทมนตร์
พ่อแม่ของฉันตัดสินใจส่งฉันไปเรียน
ที่โรงเรียนของเจ้าหญิงเซเลสเทีย สำหรับยูนิคอร์นมีพรสวรรค์
เหมือนฝันที่เป็นจริง
ยกเว้นอย่างหนึ่ง
ฉันต้องผ่านการสอบเข้าก่อน
เอาละ คุณสปาร์กเคิล
เราไม่ได้มีเวลาทั้งวัน
ฉันรู้ว่าวันนั้นสำคัญที่สุดในชีวิต
อนาคตของฉันก็ขึ้นอยู่กับไข่
ที่กำลังจะฟักในวันนี้
ฉันต้องดันมันออกมาให้ได้
ขอโทษที่ทำให้คุณเสียเวลาค่ะ
ทไวไลต์ สปาร์กเคิล
ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่ได้...
เธอมีพรสวรรค์ที่วิเศษ
ฉันคิดว่าคงจะมองข้ามพรสวรรค์ ของเธอไปไม่ได้หรอก รู้ไหม
แต่เธอต้องเรียนรู้ วิธีการใช้มันให้ดี
ทไวไลต์ สปาร์กเคิล ฉันขอรับเธอ
เป็นนักเรียนของฉันโดยตรงที่นี่
ว่าอย่างไรจ๊ะ
สุดยอด!
อีกอย่างนะทไวไลต์
อีกอย่างเหรอ
คิวตีมาร์กของฉัน
สุดยอด ๆ ๆ
- สุดยอด ๆ ๆ - โอเค ๆ
เราดีใจด้วยนะทไวไลต์
ใช่ ตื่นเต้นไปเลย
รีบไปจากที่นี่ ตอนที่ยังไปได้ดีกว่านะ
สุดยอด ๆ ๆ
คุณโอเคใช่ไหม
ค่ะ
ทำไมเราไม่ชนกับเรนโบว์แดชบ้างล่ะ
ตามหาเรนโบว์แดชอยู่เหรอ
ถ้าหากใช่ ฉันว่าเธอต้องอยู่ ที่ชูการ์คิวบ์คอร์เนอร์แน่
แน่นอน ฉันว่าใคร ๆ ก็ไป ที่ชูการ์คิวบ์คอร์เนอร์ทั้งนั้น
นี่ ฉันคิดออกแล้ว
ไปที่ชูการ์คิวบ์คอร์เนอร์กันดีกว่า
เรากำลังตามหาเรนโบว์แดช
เพราะว่าอยากรู้ว่าเธอ ได้คิวตีมาร์กมาอย่างไร
คิวตี้มาร์กเหรอ
มาด้วยกันสิ ฉันจะเล่าเรื่องของฉันให้ฟัง
ก็ได้
โอเค
ฉันกับพี่โตมาที่ไร่หิน นอกโพนีวิลล์
เราใช้เวลาทั้งวันทำงานในทุ่ง
ไม่มีการคุยกัน ไม่มีรอยยิ้ม
มีแต่หินทั้งนั้น
เราอยู่ในทุ่งทางใต้
เตรียมย้ายหินไปที่ทุ่งทางตะวันออก
แล้วทันใดนั้น
ฉันไม่เคยมีความสุขเท่านี้มาก่อนเลย
ฉันรู้สึกดีมาก ถ้าหากว่าฉันยิ้มได้ตลอดไป
แล้วก็ทำให้ทุกตัว ที่ฉันรู้จักยิ้มด้วย
แต่ว่ารุ้งไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย ๆ
ฉันสงสัยว่า ฉันจะทำให้ทุกตัวยิ้มได้อย่างไร
เราต้องเก็บหินจากทุ่งทางใต้
พินคามินา ไดแอน พาย นั่นลูกใช่ไหม
แม่คะ หนูอยากให้แม่ พ่อ และพี่ ๆ
เข้ามาในนี้ เร็วเข้า
เซอร์ไพรส์
ชอบไหมคะ มันเรียกว่างานฉลอง
ไม่ชอบกันเหรอ
ชอบเหรอ
หนูดีใจจังเลย
นี่แหละวิธีของเอเควสเทรีย
อะไรนะ
ดูสิ ถึงแล้ว
บางทีขากลับบ้านฉันจะเล่าเรื่อง ที่ฉันได้คิวตีมาร์ก
เหมือนพลอยเลย
ไม่เอาน่า เธอก็เหมือนพิงกีพายคนเดิม
เรนโบว์แดช อยู่ที่นี่จริง ๆ
ฉันได้ยินว่าพวกเธอกำลัง อยากจะรู้เรื่องคิวตีมาร์กของฉัน
เธอต้องไม่เชื่อแน่ว่า ฉันต้องผ่านอะไรมากบ้าง
กว่าจะได้ฟังเรื่องนี้นะ
มันเกิดขึ้นระหว่างการแข่งครั้งนั้น
ฉันยืนอยู่ต่อหน้าพวกชั่วร้าย
แล้วก็ต่อสู้เพื่อเกียรติยศ ของฟลัตเทอร์ชาย
ฉันไม่เคยบินแบบนั้นมาก่อนเลย
ความอิสระที่ฉันไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ความเร็ว อะดรีนาลีน ลมที่พัดขนคอ
ฉันชอบมันมากเลย
ไปก่อนนะเรนโบว์แครช
ไม่มีอะไรที่ฉันจะชอบมาก นอกจากการบินด้วยความเร็ว
เพื่อชัยชนะ
คนส่วนใหญ่ก็คิดว่า
โซนิกเรนบูมเป็นเรื่องเล่าเก่าแก่
แต่วันนั้น วันที่ฉันได้แข่งขัน
ฉันพิสูจน์ได้ว่าตำนานเป็นเรื่องจริง
ฉันทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้น
แล้วนี่คือ วิธีที่พวกเธอจะได้คิวตีมาร์ก
เดี๋ยวก่อน
ฉันได้ยินเสียงระเบิด ฉันเห็นรุ้งด้วยนะ
เรนโบว์แดช ถ้าเธอไม่ได้ทำให้พวกสัตว์กลัว
ฉันก็จะไม่รู้วิธีคุยกับสัตว์
แล้วก็ได้คิวตีมาร์ก
ฉันก็ได้ยินเสียงสายรุ้งอันนั้น
เพราะสายรุ้งนี่แหละ ทำให้ฉันยิ้มเป็น
ตอนที่ฉันได้คิวตีมาร์ก
ฉันก็เห็นรุ้งชี้ไปที่บ้าน
ฉันว่าต้องเป็นโซนิกเรนบูม ของเธอแน่ ๆ เลย
มีเสียงระเบิดที่ฉันอธิบายไม่ได้
ตอนที่ได้คิวตีมาร์กนะ
น่าแปลกจริง ๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะ การระเบิดในตอนนั้น
ฉันก็ไม่มีทางผ่านการทดสอบ
เรนโบว์แดช ฉันคิดว่าเธอช่วยฉัน ได้คิวตีมาร์กเหมือนกัน
พวกเราได้คิวตีมาร์กเพราะเธอ
รู้ไหมมันหมายความว่าอย่างไร
พวกเรามีจุดเชื่อมโยง ก่อนที่จะเจอกันอีกนะ
พวกเราเป็นเพื่อนรักกัน โดยที่ยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำไป
มานี่เร็ว
ฉันรักพวกเธอ
เดี๋ยวก่อนนะ
ไปกันเถอะครูเซเดอร์
บางทีเราจะลองเล่นไต่เชือก กันอีกสักรอบ
นี่ ร้องเพลงกันไหม
เอาเลย ๆ ดีสิ เอาเลย ๆ ดี
ไม่
ถึงเจ้าหญิงเซเลสเทีย
วันนี้หม่อมฉันได้เรียนรู้ อะไรที่วิเศษมากเพคะ
โพนีทุก ๆ ตัว
ล้วนมีสิ่งเชื่อมต่อกับเพื่อน ๆ
บางทีก่อนที่จะพบกันด้วยซ้ำ
ถ้าหากว่ายังรู้สึกเหงา
และยังค้นหาเพื่อนแท้อยู่
แค่มองไปที่ท้องฟ้า
ใครจะรู้ บางทีเรา และเพื่อของเราในอนาต
อาจจะมองเห็นสายรุ้ง เดียวกันอยู่ก็ได้
ไปหาคำเลี่ยน ๆ มาจากไหนนี่
เขียนไปเถอะน่า สไปก์