และเมื่อเยลโลว์เบอร์ดีคิดว่า
"ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ของฉัน
ไม่ใช่ต้นไม้เล็ก ๆ อีกต่อไป"
เธอจึงร้องเพลงให้ตัวเอง เพื่อให้ตัวเองเข้มแข็ง
แล้วพวกเขาก็อาศัย อยู่ในต้นไม้ต้นใหญ่
และมีความสุขตลอดไป
จบแล้ว
แอปเปิลแจ็ก
นี่เธอเล่านิทานก่อนนอน
ให้ต้นแอปเปิลฟังเหรอ
คือว่า... รู้ไหม การเอาไปปลูกใหม่ในที่ใหม่
อาจจะทำให้มันไม่สบายได้
และบลูมเบิร์กก็เป็นต้นไม้ที่ฉันชอบ
ไม่ยุติธรรมเลยนะแอปเปิลแจ็ก
เธอเอารถนอนส่วนตัวแบบนี้ มาให้ต้นไม้นอน
แล้วทำไมฉันจะต้องนอนในห้องเดียวกัน
กับโพนีตัวอื่น ๆ
ฉันก็อยากจะนอน เพื่อความงามเหมือนกันนะ
แต่บลูมเบิร์กเป็นเหตุผลที่พวกเรา ต้องเดินทางครั้งนี้นะ
เขาต้องการพักผ่อน ฉันจะได้เอาไปเป็นของขวัญ
ให้ญาติฉันที่แอปเปิลลูซา
เธอพูดอย่างกับมันเป็นเด็กของเธอ อย่างนั้นแหละ
เธอเรียกใครว่าเด็ก บลูมเบิร์กไม่ใช่เด็กนะ!
อย่าไปสนใจ เรื่องที่แรริตีใจร้ายพูดเลยนะ
บลูมเบิร์กเป็นต้นแอปเปิลที่ใหญ่ และแข็งแรง
ใช่แล้วจ้ะ นะ ๆ
แรริตีใจร้ายเขาเสียใจมาก!
เจ้าม้าที่แสนดี
เขามีมิตรภาพทำให้ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
มีน้ำใจให้ใครในทุก ๆ ที่
- ได้ผจญภัย - สนุกด้วยกัน
- หัวใจที่โสภา - ศรัทธาแรงกล้า
- แบ่งปันน้ำใจ - แบ่งปันง่ายดาย
มิตรภาพที่ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
รู้ใช่ไหมว่าเธอคือเพื่อนที่แสนดี
ทุกคน เรากำลังเคลื่อนที่เร็วขึ้น!
- ใช่ ตื่นเต้น น่าสนุกจริง ๆ - ตื่นเต้นสุด ๆ ฉันรอไม่ไหวแล้ว
เสียงดังอะไรกัน
- ฉันรอไม่ไหวแล้ว - ใช่
ให้ตายสิ
เกรงใจกันหน่อยได้ไหม
ฉันจะต้องตื่นแต่เช้า มาปิ้งขนมปังให้พวกเธอ
และฉันเหนื่อย!
พูดถึงเรื่องนั้น
ข้าวโพดคั่วบางอันก็ยังไม่แตกเลยนะ
โอเคได้
ราตรีสวัสดิ์
บางทีอาจจะได้เวลาเข้านอนแล้ว
พรุ่งนี้ยังมีงานที่ต้องทำ อีกเยอะเลยนะ
พิงกีพาย เธอนอนหรือยัง
ยัง เธอล่ะหลับหรือยัง
ถ้าฉันหลับ แล้วจะถามได้อย่างไร ว่าเธอหลับหรือยัง
นั่นสิ
พอไปถึงแอปเปิลลูซา
เธอคิดว่าเราจะแบกต้นไม้หนัก ๆ จากสถานีไปไว้ที่ศูนย์ได้เหรอ
ต้นไม้อะไร หมายถึงบลูมเบิร์กเหรอ
เปล่า ฟลัตเทอร์ชาย
ฟลัตเทอร์ชายไม่ใช่ต้นไม้สักหน่อย
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เรนโบว์แดช คิดว่าฟลัตเทอร์ชายเป็นต้นไม้
ฉันไม่ได้คิดว่าเธอเป็นต้นไม้ ฉันก็แค่...
- เธอบอกว่าเขาเป็นต้นไม้เหรอ - เปล่า
ก็ใช่ แต่ไม่ใช่แบบนั้น
เธอรู้ใช่ไหมว่าเขาไม่ได้เป็นต้นไม้
เธอไม่ใช่ต้นไม้นะแดชชี
ฉันชอบเป็นต้นไม้
ให้ตายสิ!
รู้สึกว่าจะงอนอยู่นะ
มังกรงอนเหรอ
พวกเธอช่วยเงียบหน่อยได้ไหม
บลูมเบิร์ก
ขอโทษนะ แต่ฉันกรนนิดหน่อย
ราตรีสวัสดิ์
เกิดอะไรขึ้น มีอะไรเหรอ
พวกควายป่ากำลังวิ่งอยู่
สวยจัง พวกมันวิ่งไปพร้อมกันหมดเลย
ชอบเครื่องประดับพวกนั้นจังเลย
แต่พวกมันวิ่งใกล้รถไฟไปนะ
ดูสิ! พวกนั้นกำลังวางแผน
ตอนนี้กำลังจะตีลังกาแล้ว
หรือว่าแค่กระโดด
มีบางอย่างบอกฉัน ว่ามันไม่ใช่การแสดงนะ
นี่ จะรีบไปไหนเหรอ!
เธอวิ่งเร็วกว่าควายตัวอื่นอีกนะ
ไม่ต้องกลัว
ฉันก็แค่อยากจะรู้ว่า...
นี่!
ฉันพูดกับเธออยู่นะ
รู้ไว้นะว่า...
เขาเอาบลูมเบิร์กไปแล้ว
ช่วยด้วย!
นั่นสไปก์นี่!
ช่วยด้วย!
สไปก์ เจ้ามังกรขี้เซา เราจะได้เห็นดีกัน
สวัสดีทุกคน ยินดีต้อนรับสู่แอปเปิลลูซา
แบร์เบิร์น ฟังนะ...
แอปเปิลแจ็ก เดี๋ยวก่อนได้ไหม
ฉันยังไม่ได้แนะนำตัว กับเพื่อนของเธอเลยนะ
น่าอายจริง ๆ
แบร์เบิร์น ฟังก่อนได้ไหม เกิดเรื่องแล้ว
"แย่มาก" ใช่แล้ว รถไฟของเธอมาสายไปเจ็ดนาที
เสียเวลาไปเจ็ดนาที
สำหรับความน่าตื่นเต้นและความยินดี
จากแอปเปิลลูซา!
ตกใจใช่ไหม ที่โพนีอย่างพวกเรา สร้างที่นี่เมื่อปีที่แล้ว
และอย่างที่เห็น มีสิ่งอำนวยความสะดวกเยอะเลย
เช่นรถม้าลาก
โอเค ตานายลากแล้ว
เพิ่งจะเปลี่ยนเองนะ
และนั่น ม้าวาดภาพรถม้าลาก
ฟังนะแบร์เบิร์น ฉัน...
และนี่ก็คือ ร้านเครื่องดื่มของเราเดอะซอลต์บล็อก
แค่นี้ก็พอแล้ว!
อย่างน้อยก็ขอน้ำสักแก้วหนึ่งสิ
และนี่ก็ที่ทำงาน ของนายอำเภอซิลเวอร์สตาร์
และนี่คือที่ที่เรา มาเต้นระบำพื้นเมืองตะวันตก
และนี่ก็นักเต้นรำชาวเมืองของเรา
แต่แบร์เบิร์น เรา...
และนี่คือจุดชมวิวที่สวยที่สุด
ในแอปเปิลลูซาของเรา
สวนแอปเปิลของเรา
- แบร์เบิร์น - ใกล้ถึงเวลาเก็บเกี่ยวครั้งแรกแล้ว
- แบร์เบิร์น... - ดีมากด้วย
- แบร์... - เราต้องทำงานหนักมาก
แบร์เบิร์น!
ว่าอย่างไรเหรอ
เมืองเธอสวยมาก ๆ
แต่เรามีปัญหาใหญ่มาก ๆ
เพื่อนของเราหายตัวไป
หายไปกับฝูงควาย
เขาพาสไปก์ไป
เรนโบว์แดชก็ตามไปด้วย
และเราหาพิงกีพายไม่เจอ
พวกเราเอาต้นแอปเปิลมาให้สวนของเธอ
แต่พวกนั้นเอาไปแล้ว!
เธอบอกว่าควายเหรอ
ควายพวกนั้น
พวกเราต้องการให้โพนี ที่เอาต้นไม้มาปลูกอย่างเรา
ออกไปจากที่นี่
พวกเขาไม่อยากได้ต้นไม้ใหม่ ๆ มาปลูกเพิ่มหรอก
- ทำไมล่ะ - ต่อต้านฉัน
พวกเราทำงานอย่างหนักบนดินผืนนี้
เราเลี้ยงเมืองของเราเอง เลี้ยงครอบครัวของเรา ลูกม้าของเรา
แต่ตอนนี้พวกนั้นบอกว่า ต้องเอาต้นไม้ไป
ไม่ยุติธรรมเลย
ฉันอยากจะเอากีบ ไปจัดการเจ้าควายนั่นจริง ๆ
ไม่มีใครไล่เรนโบว์แดช ออกไปจากที่นี่ได้หรอกนะ
พิงกีพาย!
เธอเจอฉันจนได้
ไม่มีใครไล่ตามฉันได้เหมือนกันนะ
เธอเก่งมาก
เธอทำอะไรของเธอ!
เธอต้องไปจากที่นี่นะ
อย่างนั้นเหรอ
- เธอทำให้ฉันแอบเข้าไปไม่ได้ - อย่างนั้นเหรอ
ฉันกำลังจะไปช่วยสไปก์
พระเจ้า ฉันก็เหมือนกัน!
ถ้าหากว่าเรามาที่นี่กันเยอะ
ก็มีโอกาสที่จะโดน...
จับ
หนีไปพิงกี ฉันจะถ่วงเวลาไว้เอง เอาตัวรอดไปก่อน
หยุด!
แดช พิงกี ว่าอย่างไร
ไม่ต้องห่วง ฉันรู้จักพวกเขา
เขาดีนะ
ตามใจนะสไปก์ แล้วเจอกันพวก
ดูเหมือนเขาไม่ได้ตั้งใจจะจับฉันมา
เขาก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกัน น่าสงสารจริง ๆ
โชคดีที่พวกนี้นับถือมังกร
เขาก็เลยทำกับฉัน เหมือนแขกผู้มีเกียรติ
ถึงจะยังไม่ชอบโพนี แต่ถ้าเธอมากับฉันก็ไม่เป็นไร
แต่ฉันก็ยังไม่ไว้ใจ
ฉันว่าไม่นาน เราก็อาจจะกลายเป็นตัวประกัน
ก่อนที่เราจะกินเสร็จ เธอคิดมากจนเป็นบ้าแล้วหรือเปล่า
ฉันกินได้อีกหรือเปล่า ว่าอย่างไรล่ะ
ได้สิ
แล้วคุณสไปก์ คุณชอบพลอยใช่ไหม
เทอคอยส์
นี่คือลิตเติล สตรองฮาร์ต
นี่เพื่อนของฉัน พิงกีพายกับเรนโบว์แดช
เธอ!
พอกันที เราต้องไปจากที่นี่แล้ว
เดี๋ยว!
ได้โปรดรับคำขอโทษ เรื่องที่เกิดขึ้นบนรถไฟด้วย
เราไม่ได้อยากทำให้ใครบาดเจ็บ
อย่างนั้นเหรอ
เราแค่ต้องการต้นไม้
พวกโพนีพวกนั้นจะเอาแผ่นดินของเราไป
โดยการปลูกต้นไม้เต็มไปหมด
เพราะเขาไม่รู้จักคิด
เราก็จะไม่สามารถวิ่งเป็นฝูง ตามประเพณีของเราได้นะสิ
ฉันว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะไปพบ กับหัวหน้าทันเดอร์ฮูฟส์
พวกเรามีประเพณี วิ่งเป็นฝูงกันมานานแล้ว
เราวิ่งกันมาหลายชั่วรุ่นแล้ว
พ่อของฉันย่ำเท้าไปทั่วทุกพื้นที่
และพ่อของพ่อฉัน
และก็พ่อของพ่อของพ่อฉัน
และก็พ่อของพ่อของพ่อของพ่อฉัน
และก็พ่อของพ่อของพ่อ ของพ่อของพ่อฉันอีก และ...
เขาคงเข้าใจแล้วล่ะหัวหน้า
มันเป็นประเพณี สืบต่อกันมาแบบนี้ทุกปี
แต่ว่าปีนี้
พวกโพนีนั่น...
พวกแอปเปิลลูซา
พวกเขาเอาต้นแอปเปิลมาปลูก
โดยไม่ได้ถามความยินยอมจากเรา
แบบนี้ก็ไม่น่ารักเลย ใช่ไหมเรนโบว์แดช
พวกโพนีปฏิเสธที่จะเอาต้นไม้ออก
พวกเราจึงติดอยู่ที่นี่ มันไม่ยุติธรรมเลย
เห็นไหมเรนโบว์แดช พวกเขาก็มีเหตุผลที่ดี
เพราะว่าพวกเขามีเหตุผลที่ดี
ไปกันเถอะ
พวกเราต้องไปตกลง กับพวกแอปเปิลลูซา
เบา ๆ หน่อยสิ
ขอโทษทีนะ แรริตี แต่ว่าเพื่อนของเราหายไป
เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับเดินทางไกล เพื่อไปที่อยู่ของพวกควาย
เพื่อช่วยเหลือเขา
ไปได้!
สวัสดีทุกคน
พิงกี
ดีใจจังที่เธอปลอดภัย
- ดีจังเลยนะ - เป็นห่วงแทบแย่เลย
นี่พวกเธอหนีมาจากพวกควาย ได้อย่างไรเหรอ
เปล่านะ
เราสัญญากับพวกควายว่า จะช่วยเจรจาให้
อย่างนั้นเหรอ เรื่องอะไรล่ะ
เราพาลิตเติล สตรองฮาร์ต เพื่อนใหม่ของเรามาที่นี่
เพื่อมาคุยกับแอปเปิลลูซา
ว่าทำไมพวกเขาควรเอาต้นไม้ ออกไปจากพื้นที่ของควาย
แต่ว่าข้อมูลพวกนี้มัน...
แปลกจังเลย ญาติของแบร์เบิร์นก็มาที่นี่
เพื่ออธิบายกับพวกควาย
ว่าทำไมต้องเอาต้นแอปเปิลมาที่นี่
มันก็มีประโยชน์นะ สำหรับ...
ที่ดินเป็นของเขา!
พวกเธอปลูกต้นไม้โดยไม่รู้อะไรเลย
เป็นความผิดพลาด
ตอนนี้ก็แค่ย้ายมันออกไปก็พอแล้ว
คือ...
พวกเขาจะต้องวิ่งเข้ามา และก็ย่ำอีกนะสิ
ตอนนี้พวกเขาได้รับ ความเสียหายจากการย่ำ
เพียงเพราะว่าพวกควายจะเข้ามา
ก็เอาต้นไม้ไปปลูกที่อื่นสิ
ที่ไหนล่ะ
พื้นที่ราบมีแค่ตรงนั้นนะ
แต่มันเป็นของพวกเขาก่อนนะ!
แต่โพนีต้องใช้มันเลี้ยงชีพนะ
- ไม่เอาน่าแอปเปิลแจ็ก - เธอนั่นแหละไม่มีเหตุผลเลย
นี่ฟังก่อน
ทั้งโพนีและก็ทั้งควาย มีเหตุผลที่ต้องใช้พื้นที่
แต่จะต้องมีอะไรบางอย่าง ที่เราสามารถทำได้
นี่! ฉันคิดออกแล้ว
เยี่ยมมากพิงกีพาย มันสุดยอดเลย
เพลงนี้ดีที่สุด เท่าที่เธอเคยแต่งมาเลย
ถ้าอย่างนั้นก็เป็นหน้าที่ของฉัน กับนายอำเภอซิลเวอร์สตาร์
ที่จะต้องตกลงกัน
ได้สิ
นั่นเป็นการแสดงที่แย่ที่สุด เท่าที่ฉันเคยดู
ถูกต้องเลย
ได้เวลาที่พวกเราจะตกลงกัน
การวิ่งของพวกเราจะเริ่มขึ้น พรุ่งนี้ตอนเที่ยงตรง
ถ้าหากว่าสวนของพวกนาย ยังอยู่ที่นี่ล่ะก็
เราจะทำให้มันราบไปทั้งเมือง
แต่หัวหน้า!
และชาวแอปเปิลก็จะบอกว่า แน่จริงก็เข้ามาเลย
เพราะเราเตรียมรับมือไว้แล้ว
แต่นายอำเภอ...
แต่นั่นไม่ใช่ความหมายของเพลงฉันนะ
ฉันอยากให้ญาติของฉัน ได้อยู่ในที่ ๆ เขาอยากอยู่
แต่ก็อยู่ที่นี่ไม่ได้ และฉันก็ไม่อยากเห็นอะไรแบบนี้เลย
เราต้องรีบไปคุยกับพวกเขา
ก่อนที่จะมีโพนีตัวไหนต้องบาดเจ็บ
ฟังนะ บางทีพวกคุณน่าจะลองคิดอีกที
เรื่องต้นไม้ ถ้าหากว่าเรา...
ถ้าหากว่าเราลองนั่งคุยกัน
ทำไมถึงไม่มีใครมีเหตุผลบ้างเลย
นายอำเภอคะ ถ้าหากว่าพวกเรา...
ไม่มีทางที่จะหยุดได้เลยเหรอ
นอกจากจะย้ายต้นไม้พวกนั้นออกไป
ฉันก็คิดไม่ออกแล้ว
ฉันรู้ว่าคุณไม่อยากจะทำแบบนี้
แต่พวกเขาเอาแผ่นดินของเราไป
เธอจะให้ฉันทำอย่างไรล่ะ เรนโบว์แดช
ฉันก็ไม่รู้
แต่ตอนนี้ยังไม่สายเกินไป ที่จะคิดวิธีอื่น
เที่ยงนี้ มันสายไปแล้ว
เร็วเข้า คิดสิ!
คิด คิด คิด คิด คิด คิด คิด!
ฉันคิดว่าเขาไม่ทำหรอก
ลุย!
พร้อม!
เล็ง!
ยิง!
ไม่!
อร่อย
นี่ ฉันมีความคิดดี ๆ แล้ว
เราจะให้พวกเขาอยู่ที่นี่
ถ้าพวกเขาแบ่งแอปเปิลพวกนี้
พายแอปเปิลแสนอร่อย
ฉันจะกินเทอคอยส์ เมื่อไรก็ได้ต่อสัปดาห์
บลูมเบิร์ก วันนี้เป็นวันพิเศษของเธอ
แม่ภูมิใจในตัวลูกจริง ๆ
"ถึงเจ้าหญิงเซเลสเทีย
มิตรภาพเป็นสิ่งที่พิศวง และมีพลัง
ทำให้ศัตรูที่เกลียดกัน กลายเป็นเพื่อนกัน
เราต้องเข้าใจกัน และประนีประนอมต่อกัน
เราต้องแบ่งปัน เราต้องห่วงใย"
นี่! มันคือคำพูดของฉันนะ