(ความเดิมตอนที่แล้ว ในมายลิตเติลโพนี)
เครื่องรางแห่งความกลมเกลียว
ไปดูที่เงาในพระจันทร์
แต่มันมีแค่ในนิทานโพนีนี่นา
เธอจะนำความมืดมาชั่วนิรันดร์
เราจะต้องไปบอกเจ้าหญิง ให้เร็วที่สุดเลย
เห็นไหมล่ะ ตอบกลับมาทันทีเลย
ถึงทไวไลต์ที่รัก
มีบางอย่างสำคัญ กับชีวิตมากกว่าการเรียน
ไปผูกมิตร
โพนีในเมืองนี้ บ้าไปหมดแล้ว!
หวังว่าเจ้าหญิงจะคิดถูกนะ
เธอหายไป
ไม่นะ
ไนต์แมร์ มูน
เจ้าม้าที่แสนดี
เขามีมิตรภาพทำให้ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
มีน้ำใจให้ใครในทุก ๆ ที่
- ได้ผจญภัย - สนุกด้วยกัน
- หัวใจที่โสภา - ศรัทธาแรงกล้า
- แบ่งปันน้ำใจ - แบ่งปันง่ายดาย
มิตรภาพที่ซาบซึ้งใจ
เจ้าม้าที่แสนดี
รู้ใช่ไหมว่าเธอคือเพื่อนที่แสนดี
จับเธอไว้!
มีแต่เธอเท่านั้น ที่รู้ว่าเจ้าหญิงอยู่ที่ไหน
ถอยไป เจ้าพวกลูกม้า
กลับมานะ!
กลางคืนตลอดไปเหรอ
นั่นเธอจะไปไหน
เราต้องหยุดไนต์แมร์ให้ได้
เธออยู่มาทั้งคืนแล้วสไปก์
อย่างไรเธอก็คือลูกมังกรนะ
เครื่องราง ๆ ๆ
ฉันจะหยุดไนต์แมร์ มูนได้อย่างไร
ถ้าหากไม่มีเครื่องราง แห่งความกลมเกลียว
แล้วเครื่องรางแห่งความกลมเกลียว มันคืออะไรกันล่ะ
แล้วเธอรู้จักไนต์แมร์ มูนได้อย่างไร
เธอเป็นสายลับสินะ
ใจเย็นก่อน สาวน้อย
เธอไม่ใช่สายลับหรอก
แต่เธอต้องรู้แน่ว่าเกิดอะไรขึ้น
ใช่ไหม ทไวไลต์
ฉันอ่านตำราเกี่ยวกับ คำทำนายของไนต์แมร์ มูน
วัตถุประหลาดอย่างหนึ่ง เรียกว่าเครื่องรางแห่งความกลมเกลียว
สามารถหยุดเธอได้นะ
แต่ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร หาได้ที่ไหน
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำอย่างไร
"คู่มืออ้างอิง เครื่องรางแห่งความกลมเกลียว"
เธอหาเจอได้อย่างไรนะ
ก็อยู่ในหมวด อี อย่างไรล่ะ
มีเครื่องรางแห่งความกลมเกลียว อยู่หกชนิด
แต่รู้จักแค่ห้าชนิด
ใจดี อารมณ์ขัน เมตตา จริงใจและก็ความภักดี
ชนิดที่หกยังคงเป็นปริศนา
เขาเขียนว่าไปยังที่อยู่สุดท้าย ของเครื่องรางที่ห้า
นั่นคือปราสาทโบราณ ที่พี่น้องทั้งสองเคยอาศัยอยู่
ซึ่งตอนนี้มันก็คือ...
ป่าเอเวอร์ฟรี
ไปกันเลย
อย่าเพิ่งรีบร้อน
ฟังนะ ฉันดีใจที่ทุกคนมาช่วย
แต่ฉันอยากจะจัดการเรื่องนี้เอง
ไม่ได้หรอกสาวน้อย
เราไม่มีทางปล่อยให้เพื่อนของเรา
เข้าไปในนั้นตัวเดียวหรอกนะ
เราจะอยู่กับเธอเหมือนคาราเมล บนลูกอมแอปเปิลเลย
โดยเฉพาะถ้ามีลูกอมแอปเปิลในปาก
อะไรละ ก็มันอร่อยดีนี่นา
พวกเธอไม่เคยมีใครมาที่นี่เลยเหรอ
ไม่
ดูรอบ ๆ นี่สิ น่ากลัวจะตาย
มันก็แปลกนะ
ไม่เหมือนกับที่ไหนในเอเควสเทรียเลย
หมายความว่าอย่างไรเหรอ
ไม่มีใครรู้หรอกน่า
รู้ไหมว่าทำไม
เรนโบว์ หยุดนะ
เพราะว่าโพนีทุกตัวที่เข้ามาในนี้
ไม่เคยได้ออกไปเลย
ฟลัตเทอร์ชาย เร็วเข้า!
พระเจ้าช่วย ๆ
รอเดี๋ยว
ฉันไปช่วยแล้ว
แอปเปิลแจ็ก จะทำอย่างไรกันดีล่ะ
ปล่อยมือ
จะบ้าหรืออย่างไร
ไม่เป็นไร
ฉันสัญญา เธอจะต้องปลอดภัย
โกหกชัด ๆ เลย
ฟังฉันให้ดี ๆ นะ
ทุกอย่างที่ฉันพูดมันเป็นความจริง
ปล่อยมือ แล้วเธอจะปลอดภัย
ขอโทษด้วยนะ
ฉันไม่ถนัดอุ้มอะไรนาน ๆ นอกจากกระต่ายหรอก
พิงกีพายกับแรริตีปลอดภัยดีใช่ไหม
ฉันกับฟลัตเทอร์ชาย รีบบินอย่างด่วนเลย
แล้วก็รับเธอไว้ได้พอดี
ใช่ เรนโบว์ ฉันก็อยู่ตรงนั้นนะ
ซึ้งใจมากจริง ๆ แต่ว่าเรา...
มันติคอร์
เราต้องผ่านเข้าไปนะ
เอาเลย เจ้าตัวโกง!
ผมฉัน!
เดี๋ยวก่อน
ไปเลย เจ้าหมาน้อย
เดี๋ยว
ตาเธอแล้วละ
ได้เลย
เดี๋ยวสิ
เรนโบว์!
เดี๋ยว!
ไม่เป็นไรแล้ว
น่าสงสารจริง ๆ เลยเด็กน้อย
เด็กน้อยเหรอ
เจ็บหน่อยนะ แต่ว่าแป๊ปเดียวเอง
- ฟลัตเทอร์ชาย! - ฟลัตเทอร์ชาย!
เธอนี่เหมือนกับลูกแมวเลยนะ จริง ๆ เลย
ดีมาก ๆ เลยจ้ะ
เธอรู้เรื่องหนามนั่นได้อย่างไร
ฉันก็ไม่รู้หรอก
แต่บางครั้งเราก็ต้อง แสดงความใจดีออกมาบ้าง
ตาฉันคงไม่อยากเห็นโคลนพวกนี้ละ
ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนี้
ซากโบราณคงจะอยู่ตรงหน้าเราก็ได้
และเราก็ไม่มีทางรู้
- ฉันไม่เห็นอะไรเลย - ขอโทษนะ
- เธออยู่ไหม - อยู่นี่
เดี๋ยวนะ
สงสัยว่าจะเหยียบอะไรบางอย่างเข้า
มันก็แค่โคลน
พิงกีเหรอ นี่ทำอะไรของเธอ
วิ่ง!
สาว ๆ ไม่เห็นหรืออย่างไร
สมัยที่ฉันยังเป็นเด็ก ตอนนั้นพระอาทิตย์กำลังตก
เธอบ้าไปแล้วหรือเปล่า
เงาและความมืด มันทำหน้าบึ้งใส่ฉัน
ใช่เลย
ฉันซ่อนอยู่ใต้หมอน
จากบางสิ่งที่ฉันเห็น
แต่คุณยายพายบอกว่ามันไม่มีวิธี
ที่จะใช้จัดการกับความกลัวได้เลย
แล้วอะไรล่ะ
ยายบอกว่า "พิงกี หลานต้องกล้าหาญ
เรียนรู้ที่จะเผชิญหน้า ความกลัวของตัวเอง
หลานจะเห็นว่าพวกมันทำร้ายหลานไม่ได้
แค่หัวเราะให้พวกมันหายไปเลย"
ดังนั้นจงหัวเราะคิก ๆ ใส่เจ้าตัวน่ากลัว
หัวเราะดังลั่นใส่เจ้าตัวน่ารังเกียจ
หัวเราะดัง ๆ ใส่เจ้าตัวน่าขนลุก
ทำตัวร่าเริงใส่เจ้าตัวน่าสยอง
หัวเราะร่าเริงใส่เจ้าตัวประหลาด
ขำคิก ๆ ใส่เจ้าตัวน่ากลัว
และบอกเจ้าตัวใหญ่น่ากลัวแสนโง่นั่น ให้ไปให้พ้นและปล่อยเราไป
และหากเขาคิดว่าทำให้เธอกลัวได้ เขาก็จะได้พบกับบางสิ่งบางอย่าง
และเมื่อนึกถึงอะไรแบบนั้น มันจะทำให้เธออยากหัวเราะ
เราจะข้ามไปได้อย่างไรล่ะ
ทำไม
ทำไมกัน!
ขอโทษนะคะ
คุณร้องไห้ทำไมเหรอ
ฉันก็ไม่รู้นะ
แต่ฉันกำลังนั่งเล่นอยู่ตรงนี้ กำลังสนใจเรื่องของตัวเอง
แล้วจู่ ๆ ควันสีม่วง ๆ
ก็พัดผ่านฉันไป
และทำให้หนวดที่น่ารักของฉันถูกตัดไป
และตอนนี้ฉันก็ดูน่าเกลียดมากเลย
ขอพักบ้างเถอะน่า
เรื่องแค่นี้เองเหรอ
ทำไมถึงไร้หัวใจแบบนี้
พวกเธอนี่ไม่ละเอียดอ่อนกันเลย
ลองดูเขาสิ
เขามีเกล็ดที่สวยงาม และเปล่งประกายด้วย
ฉันรู้
ขนก็จัดมาเป็นอย่างดี
ฉันรู้ ๆ
เล็บก็ดูแลอย่างดีเลย
ถูกต้องที่สุดเลย
มันแย่ไปหมด เพราะหนวดที่สวยงามหายไป
จริง ๆ เลย มันน่าเกลียดมาก
ฉันไม่มีวันให้เกิดเรื่องแบบนี้
กับความสวยงามหรอกนะ
เธอทำอย่างนั้นทำไม
แรริตี ทำอะไรของเธอ...
หนวดของฉัน
มันยอดเยี่ยมไปเลย
เธอดูดีมากเลย
แรริตี
หางสวย ๆ ของเธอ
ไม่เป็นไรหรอก
หางสั้นกำลังมาแรง
อีกอย่างเดี๋ยวมันก็ยาวแล้ว
หนวดก็ด้วยนั่นแหละ
เราข้ามไปได้แล้ว ไปกันเถอะ
ให้ฉันช่วยนะ
นั่นอย่างไรล่ะ
สถานที่โบราณที่มีเครื่องราง ของความกลมเกลียว
เราทำได้แล้ว!
ทไวไลต์ รอพวกเราด้วย
เราจะถึงแล้ว
วันนี้เธออยากโดดหน้าผาเล่น หรืออย่างไร
อะไรอีกล่ะ
ดูนี่สิ
จริงด้วย
เรนโบว์
- นั่นใคร - เรนโบว์
ฉันไม่กลัวหรอกน่า
ออกมาเลย!
เรากำลังรอโพนี
ที่บินเก่งที่สุดในเอเควสเทรียอยู่
- ใครกันนะ - อะไรกัน เธออย่างไรล่ะ
จริงเหรอ หมายถึง...
ใช่! ฉันเอง
นี่ คุณช่วยไปบอกวันเดอร์โบลต์ ให้หน่อยได้หรือเปล่า
เพราะว่าฉันพยายามจะเข้าทีมเขา
มานานแล้ว
ไม่ เรนโบว์แดช
เราต้องการให้เธอมาร่วมกับเรา
ชาโดว์โบลต์
เราคือทีมที่ดีที่สุดในป่าเอเวอร์ฟรี
และในไม่ช้า เราก็จะยิ่งใหญ่ที่สุดในเอเควสเทรีย
แต่ก่อนอื่นเราต้องการหัวหน้าทีม
- ตัวที่สง่างามที่สุด - ใช่
- ว่องไวที่สุด - ใช่
เป็นนักบินที่กล้าหาญมากที่สุด
ใช่ ถูกต้อง
เราต้องการเธอ
ใส่ชื่อฉันได้เลย
ให้ฉันผูกเชือกสะพานก่อน
- แล้วค่อยมาตกลงกันนะ - ไม่
เลือกเขาหรือเรา
เรนโบว์
ทำไมนานจังเลย
ไม่นะ
เรนโบว์!
อย่าไปฟังพวกนั้น
เอาละ
เธอ
ขอบคุณนะ ฉันหมายถึงที่เสนอมา
แต่เสียใจด้วยที่ฉันต้องปฏิเสธ
- เรามาแล้ว! - เยี่ยมเลย เรนโบว์
เห็นไหม ฉันไม่เคยปล่อยให้เพื่อนรอเลย
เอาเลย ทไวไลต์
เธอรอมานานแล้วไม่ใช่เหรอ
เครื่องรางแห่งความกลมเกลียว
เราเจอมันแล้ว
ระวังนะ ระวัง
หนึ่ง สอง สาม สี่ มีแค่ห้า
แล้วอันที่หกล่ะ
หนังสือบอกว่าเมื่อมาอยู่ห้าอัน
อันที่ห้าจะแสดงให้เห็นอันที่หก
แล้วมันหมายความว่าอย่างไรกัน
ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ แต่พอคิดออก
ถอยไปก่อน
ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
พวกเธอออกมากันก่อน เธอต้องการสมาธิ
ทไวไลต์!
เครื่องราง
เธอหายไปไหน
- เกิดอะไรขึ้น - ทำไมหายไป
ทไวไลต์
- อยู่ที่ไหน - ดูสิ
ไปกันเถอะ
เธอล้อเล่นใช่ไหม
ล้อเล่นใช่ไหม
แค่อีกนิดเดียว
เร็วเข้า ๆ
ไม่ ไม่
แล้วลูกที่หกอยู่ที่ไหน
เจ้าม้าโง่
คิดว่าจะชนะฉันได้เหรอ
ตอนนี้เธอจะไม่ได้เห็นเจ้าหญิง หรือพระอาทิตย์อีกเลย
ต่อไปจะมีแต่กลางคืนเท่านั้น!
เธอคิดว่าเธอจะทำลายเครื่องราง แห่งความกลมเกลียว
แบบนั้นได้เหรอ
เธอคิดผิดแล้ว
เพราะว่าจิตวิญญาณแห่งความกลมเกลียว
อยู่ที่นี่แล้ว!
อะไรกัน
แอปเปิลแจ็ก ผู้ที่ทำให้ฉันมั่นใจ เมื่อเกิดความสงสัย
เป็นสัญลักษณ์ของความจริงใจ
ฟลัตเทอร์ชายผู้ที่ทำให้มันติคอร์ เชื่องได้เพราะความเห็นใจ
เป็นสัญลักษณ์ของความใจดี
พิงกีพาย ผู้ที่ต่อสู้ความกลัว ด้วยเสียงหัวเราะ
เป็นสัญลักษณ์ของความร่าเริง
แรริตี ผู้ที่ทำให้พญางูซึมเศร้า ได้ของขวัญมีค่า
เป็นสัญลักษณ์ของความเมตตา
และเรนโบว์แดช
ผู้ที่ไม่ละทิ้งเพื่อน ๆ เพื่อตัวเอง
เป็นสัญลักษณ์ของความภักดี
จิตวิญญาณเหล่านี้
มีอยู่ในพวกเราทุกตัว
เธอไม่มีเครื่องรางสุดท้าย
มันไม่มีทางสำเร็จหรอก
ได้ผลสิ เครื่องรางอีกอย่างหนึ่งก็คือ...
ฉันเจอมัน
ตอนที่ฉันรู้สึกดีใจ ที่ได้ยินเสียงพวกเธอ
ได้เห็นพวกเธอ รู้ว่าตัวเอง ห่วงพวกเธอแค่ไหน
ประกายที่เกิดขึ้นในตัวฉัน
เมื่อฉันรู้สึกว่าพวกเธอ...
คือเพื่อนของฉัน
เห็นหรือเปล่า ไนต์แมร์ มูน
เครื่องรางทั้งหมดปรากฏขึ้น
เป็นประกาย
อยู่ในใจของพวกเรา
มันคือเครื่องรางชิ้นที่หก
เครื่องรางเวทมนตร์
ไม่นะ!
ไม่!
หัวของฉัน
โพนีทุกตัวโอเคไหม
พระเจ้าช่วย!
แรริตี น่ารักจังเลย
ฉันรู้
ฉันจะไม่ยอมแยกจากมันอีกแล้ว
ไม่ใช่ สร้อยคอต่างหาก
เหมือนลายของเธอเลย
เธอก็เหมือนกัน
ดูของฉันสิ ดูสิ
สุดยอด
นี่ ทไวไลต์
ฉันนึกว่าเธอจะพูดได้แต่เรื่องแย่ ๆ
แต่ฉันก็คิดนะว่าพวกเรานี่แหละ
เป็นตัวแทนของมิตรภาพ
ถูกต้องแล้วจ้ะ
เจ้าหญิงเซเลสเทีย
ทไวไลต์ สปาร์กเคิล นักเรียนคนโปรดของฉัน
ฉันรู้ว่าเธอต้องทำได้
แต่คุณบอกว่ามันเป็นแค่เรื่องในนิทาน
ฉันบอกให้เธอมาหาเพื่อน
ไม่มีอะไรไปมากกว่านั้นหรอก
ฉันเห็นแล้วว่าไนต์แมร์ มูนจะกลับมา
และฉันก็รู้ว่ามีแต่เธอเท่านั้น
ที่มีเวทมนตร์ภายในที่จะจัดการเขาได้
แต่มันจะไม่สำเร็จ
ถ้าเธอไม่เปิดรับเพื่อน ๆ เข้ามาในจิตใจ
และยังมีอีกอย่างที่ดีมาก
เจ้าหญิงลูนา
พันปีแล้วสินะ
ที่ฉันไม่เห็นเธอแบบนี้
ได้เวลาจะทิ้งปัญหาเอาไว้ด้านหลัง
เรามาร่วมกันปกครอง เหมือนเดิมเถอะ น้องรัก
- น้องรักเหรอ - น้องรักเหรอ
เธอจะรับมิตรภาพของพี่ไหม
ฉันขอโทษ
ฉันคิดถึงพี่มากเลย
พี่ก็เหมือนกัน
นี่ รู้ไหมมันเรียกว่าอะไร
ปาร์ตี้อย่างไรล่ะ!
ทำไมถึงไม่ร่าเริงเลย นักเรียนของฉัน
ไม่ดีใจเหรอที่ทำหน้าที่สำเร็จ
และเธอก็จะได้กลับไปเรียน ที่แคนเทอร์ล็อตเหมือนเดิม
เพราะแบบนี้
ในที่สุดหม่อมฉันก็เข้าใจแล้ว ว่าการมีเพื่อนดีอย่างไร
แต่หม่อมฉันก็ต้องจากพวกเขาไป
สไปก์ จดบันทึกสิ
ฉัน เจ้าหญิงเซเลสเทีย
มีคำสั่งให้ยูนิคอร์น ทไวไลต์ สปาร์กเคิล
มารับภารกิจใหม่ของเอเควสเทรีย
เธอต้องศึกษาเวทมนตร์ เกี่ยวกับมิตรภาพ
เธอต้องรายงานฉันทันที เมื่อพบสิ่งใหม่ ๆ
ในบ้านใหม่ของเธอ ที่โพนีวิลล์
ดีใจจังเลย!
ขอบคุณค่ะ เจ้าหญิงเซเลสเทีย
หม่อมฉันจะเรียนให้หนักกว่าเดิมค่ะ
นี่มันไม่น่าตื่นเต้นเหรอ!
เธอตื่นเต้นหรือเปล่า เพราะฉันตื่นเต้นมากเลย
ฉันไม่เคยตื่นเต้นแบบนี้มาก่อน...
ฉันหมายความว่า...